Kto jest założycielem chrześcijaństwa? Biblijna odpowiedź

Jeśli kiedykolwiek zastanawiałeś się, kto założył chrześcijaństwo, najbardziej bezpośrednia odpowiedź pochodzi z samego Pisma: Jezus Chrystus. On sam położył fundament, a Biblia nazywa Go kamieniem węgielnym, głową i założycielem Kościoła. Przejdźmy razem przez Słowo Boże, rozwiejmy wątpliwości i zobaczmy, dlaczego ta prawda ma znaczenie dla twojego codziennego kroczenia z Chrystusem.

Kogo ludzie uważają za założyciela chrześcijaństwa?

Kiedy to pytanie pojawia się w rozmowie lub w internecie, odpowiedzi mogą być zaskakujące. Niektórzy sugerują, że apostoł Paweł wymyślił chrześcijaństwo, przekształcając proste przesłanie Jezusa w zorganizowaną religię. Inni wskazują na cesarza Konstantyna, który zalegalizował wiarę w IV wieku. Popularna świecka narracja głosi nawet, że uczniowie, pogrążeni w żałobie i rozczarowani, po śmierci Jezusa przekształcili Jego historię, aby zapoczątkować nowy ruch.

Te pomysły często brzmią wiarygodnie, ponieważ wczesny Kościół szybko się rozprzestrzenił, a później zyskał wpływy polityczne. Kiedy jednak wrócimy do źródła – samej Biblii – obraz staje się jasny. Pismo nigdy nie przedstawia Kościoła jako czegoś, co wyewoluowało po fakcie. Od Ewangelii po listy jedna prawda pozostaje niezachwiana: Jezus Chrystus założył chrześcijaństwo i zbudował je na niewzruszonej prawdzie o tym, kim On jest.

Co Biblia mówi o fundamencie Kościoła?

Kiedy otwieramy Nowy Testament, odkrywamy, że język „fundamentu” jest celowy i wyraźny. Apostołowie nie spieszyli się z tworzeniem nowej religii. Od samego początku rozumieli, że sam Jezus położył kamień węgielny i budował swój Kościół. Przejdźmy przez cztery wyraźne potwierdzenia z Pisma.

1. Jezus osobiście obiecał zbudować swój Kościół. W Ewangelii Mateusza 16,18, po wyznaniu Piotra, że Jezus jest Chrystusem, Synem Boga żywego, Jezus składa zdumiewające oświadczenie:

Otóż i Ja tobie powiadam: Ty jesteś Piotr [czyli Skała], i na tej Skale zbuduję Kościół mój, a bramy piekielne go nie przemogą. Zauważ, kto buduje: „Ja zbuduję”. Kościół nie jest projektem Piotra ani wynalazkiem apostołów – należy do Jezusa, a On jest aktywnym założycielem i obrońcą.

— Mt 16,18

2. Nie ma innego fundamentu poza Chrystusem. Apostoł Paweł, daleki od twierdzenia, że jest założycielem, z naciskiem odsuwa od siebie. Pisząc do kościoła w Koryncie, nalega:

Fundamentu bowiem nikt nie może położyć innego, jak ten, który jest położony, a którym jest Jezus Chrystus. Paweł rozumiał siebie jako budowniczego, który budował na fundamencie, a nie jako tego, który go położył.

— 1 Kor 3,11

3. Dom Boży jest zbudowany na Chrystusie, kamieniu węgielnym. Ef 2,20 łączy nauczanie apostołów z centralną rolą Jezusa::

zbudowani na fundamencie apostołów i proroków, gdzie kamieniem węgielnym jest sam Chrystus Jezus. Apostołowie i prorocy dostarczyli fundamentalnego przesłania, ale cała konstrukcja trzyma się razem tylko dzięki kamieniowi węgielnemu – samemu Chrystusowi.

— Ef 2,20

4. Założyciel naszej wiary jest także jej dokończycielem. Autor Listu do Hebrajczyków używa greckiego terminu, który można przetłumaczyć jako „założyciel”, „autor” lub „pionier”:

Patrząc na Jezusa, który jest twórcą i dokończycielem wiary. On, zamiast doznać radości, którą Mu obiecywano, podjął krzyż, wzgardziwszy hańbą, i zasiadł po prawicy tronu Boga. Tutaj znaczenie się poszerza: Jezus nie tylko zakłada wspólnotę wierzących; On zapoczątkowuje samą wiarę, którą żyjemy, i doprowadzi ją do końca.

— Hbr 12,2

Te wersety nie pozostawiają miejsca na współzałożyciela. Kościół opiera się całkowicie na Jezusie Chrystusie – Jego tożsamości, Jego dziele i Jego nieustannej obecności przez Ducha Świętego.

Jezus Chrystus: Kamień węgielny i Głowa Kościoła

Kiedy Biblia chce utrwalić obraz bezpieczeństwa, autorytetu i przynależności, raz po raz wraca do obrazu najważniejszego kamienia w budowli. W starożytnym budownictwie kamień węgielny wyznaczał kąt, poziom i ułożenie każdego innego kamienia. Jeśli ten jeden kamień był właściwie umieszczony, cała konstrukcja była stabilna. Pismo przypisuje ten obraz Jezusowi, aby pokazać, że to On sam decyduje o kształcie i przeznaczeniu swojego Kościoła.

Apostoł Piotr, ten sam, do którego Jezus powiedział „na tej Skale zbuduję Kościół mój”, później głosił z odwagą, nie pozostawiając wątpliwości co do tego, kto naprawdę wszystko spaja. Po uzdrowieniu chromego u bramy świątyni Piotr powiedział do przywódców religijnych:

On jest kamieniem odrzuconym przez was budujących, tym, który się stał kamieniem węgielnym. I nie ma w żadnym innym zbawienia, gdyż nie dano ludziom pod niebem żadnego innego imienia, w którym moglibyśmy być zbawieni. Kamień węgielny nie jest opcjonalną ozdobą. Jest jedynym miejscem ratunku.

— Dz 4,11-12

Piotr później napisał do rozproszonych wierzących, przeplatając tę samą prawdę czułym, pasterskim tonem:

Dlatego mówi Pismo: Oto kładę na Syonie kamień węgielny, wybrany, drogocenny, a kto w nim wierzy, nie dozna zawodu. Wam więc, którzy wierzycie, cześć, ale dla tych, co nie wierzą, właśnie ten kamień, który odrzucili budujący, stał się głowicą węgła. Wierzący nie budują nowej religii na marginesie judaizmu. Są budowani w żywą świątynię, gdzie Chrystus jest drogocennym, życiodajnym fundamentem.

— 1 P 2,6-7

Paweł ujmuje tę prawdę w kategoriach zwierzchnictwa. Pisząc do Kolosan o wyższości Chrystusa nad stworzeniem i nad nowym stworzeniem, oświadcza:

On też jest Głową Ciała – Kościoła. On jest początiem, pierworodnym spośród umarłych, aby we wszystkim miał pierwszeństwo. Ciało nie wybiera sobie własnej głowy. Rola Chrystusa jako założyciela wynika naturalnie z Jego pierwszeństwa i zmartwychwstania – wydarzenia, które zapoczątkowało historię wspólnoty nowego przymierza.

— Kol 1,18

Czy apostołowie założyli chrześcijaństwo? Wyjaśnienie ich roli

Ponieważ Dzieje Apostolskie opisują apostołów głoszących, chrzczących i organizujących pierwsze zgromadzenia, łatwo jest źle zrozumieć ich rolę. Czy nie zapoczątkowali Kościoła po wniebowstąpieniu Jezusa? Nowy Testament daje kochające, ale stanowcze sprostowanie: apostołowie nie byli założycielami. Byli fundamentalnymi świadkami, którzy wskazywali na prawdziwego Założyciela.

Po kazaniu Piotra w dniu Pięćdziesiątnicy widzimy, jak pierwsi wierzący trwają „w nauce Apostołów i we wspólnocie, w łamaniu chleba i w modlitwach” (Dz 2,42). Apostołowie przekazywali przesłanie, ale treścią zawsze była osoba i dzieło Jezusa. Paweł później opisał Kościół jako „zbudowany na fundamencie apostołów i proroków, gdzie kamieniem węgielnym jest sam Chrystus Jezus” (Ef 2,20). Apostołowie położyli ewangeliczne przesłanie jako fundament, ale nie byli jego źródłem. Chrystus jest źródłem. Nauczanie apostołów ma autorytet tylko dlatego, że wiernie przekazuje to, co Jezus im dał.

Gdy Paweł chciał rozwiać wszelkie wątpliwości co do tego, kto założył kościół w Koryncie, zadał bezpośrednie pytanie: „Czyż Chrystus jest podzielony? Czyż Paweł został za was ukrzyżowany? Czyż w imię Pawła zostaliście ochrzczeni?” (1 Kor 1,13). Oczywista odpowiedź brzmiała: nie. Paweł zasadził, Apollos podlewał, ale Bóg dał wzrost (1 Kor 3,6). Wszyscy ludzcy słudzy są ogrodnikami w winnicy, którą ktoś inny zasadził. Apostołowie odrzuciliby pomysł, że to oni założyli chrześcijaństwo. Dla nich ten tytuł należał wyłącznie do Tego, który umarł, zmartwychwstał i posłał ich.

Dlaczego to ważne, że Jezus jest Założycielem

Być może myślisz: „To ciekawa teologia, ale czy naprawdę wpływa na moje codzienne życie?” Wpływa, bardziej niż często zdajemy sobie sprawę. To, kogo nazywasz założycielem, kształtuje twoje rozumienie Kościoła, tego, jak bardzo możesz ufać swojej wierze i ostatecznie gdzie pokładasz nadzieję.

Gdyby chrześcijaństwo było ludzkim wynalazkiem, byłoby kruche i łatwe do zachwiania. Ilekroć ujawniają się wady ludzkiego założyciela, ruch może się zachwiać. Ale Biblia utrzymuje, że założycielem jest odwieczne Słowo, które stało się ciałem. Jan rozpoczyna swoją Ewangelię kosmicznymi słowami:

Na początku było Słowo, a Słowo było u Boga, i Bogiem było Słowo. Ono było na początku u Boga. Wszystko przez Nie się stało, a bez Niego nic się nie stało, co się stało. Założyciel nie jest tylko mądrym nauczycielem czy umęczonym idealistą. Jest Stwórcą, który wkroczył w swoje stworzenie. Ponieważ Jezus jest Bogiem w ciele, Kościół nie jest zbudowany na ludzkiej nadziei. Jest zbudowany na niewzruszonej boskiej osobie.

— J 1,1-3

Oznacza to również, że zbawienia nie znajduje się w systemie czy organizacji, ale w żywej relacji z Założycielem. Słowa Piotra w Dz 4,12 przecinają każdą alternatywę: „Nie ma w żadnym innym zbawienia”. Jeśli Chrystus założył Kościół, to przynależność do Kościoła oznacza ostatecznie przynależność do Niego. A jeśli On jest kamieniem węgielnym, twoje życie może być ustawione według prawdziwej i wiecznej pionu, a nie zmieniających się trendów kultury.

Najczulej: świadomość, że Jezus jest założycielem, zapewnia nas, że wiara, którą praktykujemy, ma Autora, który dokończy to, co rozpoczął (Hbr 12,2). Tak jak On wytrwał na krzyżu dla radości, która była przed Nim, tak idzie z nami przez nasze próby, pewien, że to, co założył, nie upadnie.

Jak ta prawda kształtuje twoją wiarę dzisiaj

Jeśli Jezus jest założycielem, to życie chrześcijańskie nie polega na bronieniu ludzkiej instytucji. Polega na budowaniu swojego życia na osobie. To jest bardzo praktyczne. Kiedy czytasz Biblię, nie studiujesz biografii martwego założyciela. Słyszysz głos żywej Głowy, która wciąż mówi. Kiedy się modlisz, nie tylko przestrzegasz rytuału przekazanego przez apostołów. Obcujesz z Tym, którego apostołowie służyli.

Oznacza to również, że Kościół, do którego należysz – niezależnie od tego, czy spotyka się w wielkiej katedrze, prostym sklepie czy salonie – uczestniczy w czymś o wiele starszym i solidniejszym niż jakiekolwiek wyznanie. Jezus obiecał, że bramy piekielne go nie przemogą (Mt 16,18). To znaczy, że nie musisz żyć w niepokoju o przyszłość Kościoła. Założyciel wciąż działa, często w cichy i zaskakujący sposób, dodając żywe kamienie do swojej świątyni.

Kiedy przychodzą wątpliwości lub zawodzą wybitni przywódcy, ta prawda nas kotwiczy. Nasza wiara nie załamuje się, gdy potknie się pastor, ponieważ nasza wiara nie jest zbudowana na pastorze. Nie rozpada się, gdy napotykamy niechlubne fragmenty historii Kościoła, ponieważ ostatecznym założycielem Kościoła jest nieskazitelny i zwycięski. On poniósł nasze grzechy na swoim ciele na drzewie (1 P 2,24) i zmartwychwstał, aby zagwarantować, że Jego Kościół będzie trwać wiecznie.

Dlatego dzisiaj zastanów się, gdzie pokładasz swoją ufność. Czy opierasz się na systemie, tradycji lub ukochanym nauczycielu? To mogą być dobre dary od Boga, ale nie są twoim fundamentem. Fundamentem jest osoba – Jezus Chrystus. Niech ta rzeczywistość zaprosi cię do głębszego uwielbienia, pewniejszej nadziei i wiary, która nie zachwieje się, gdy nadejdą burze.

Przyjacielu, jeśli szukasz czegoś solidnego, na czym mógłbyś zbudować swoje życie, nie potrzebujesz nowej filozofii ani nieskazitelnego przywódcy religijnego. Potrzebujesz Założyciela, który pokonał śmierć. Poświęć dziś kilka chwil z wersetami z tego artykułu. Proś Pana, aby pomógł ci złożyć cały ciężar twojego zaufania na Jezusie, kamieniu węgielnym. Jeśli nigdy nie zrobiłeś tego kroku, możesz to zrobić teraz, mówiąc Mu, że ufasz Jego dokonanemu dziełu. A jeśli znasz Go od lat, niech ta prawda odświeży twoją pewność: Kościół nie spoczywa na twoich barkach ani na żadnym ludzkim bohaterze. Spoczywa na Chrystusie, a On jest wierny.

Pytania, które zadają ludzie