Cherubijnen-engelen: Inzicht in Deze Machtige Hemelse Wezens

Cherubijnen zijn machtige hemelse wezens die de Schrift beschrijft als bewakers van Gods heiligheid en dragers van Zijn troon. Ze lijken totaal niet op de schattige, babyachtige figuurtjes uit de renaissancekunst. De Bijbel beschrijft hen als ontzagwekkende schepselen met meerdere gezichten en vleugels, die in de directe tegenwoordigheid van God verblijven. In dit artikel bekijken we wat de Bijbel onthult over deze majestueuze wezens en waarom hun rol van belang is voor uw geloof.

Zijn Cherubijnen Engelen?

Ja, cherubijnen (het meervoud van cherub) zijn een apart soort hemels wezen in de Schrift. Terwijl het woord 'engel' vaak verwijst naar een boodschapper, worden cherubijnen niet gezonden om boodschappen over te brengen. In plaats daarvan worden ze altijd in Gods tegenwoordigheid aangetroffen, dienend als bewakers en aanbidders. De allereerste vermelding in de Bijbel maakt hun rol meteen duidelijk.

En Hij dreef de mens uit en plaatste cherubs ten oosten van de hof van Eden, met een flikkerend zwaard dat zich heen en weer bewoog, om de weg naar de boom des levens te bewaken.

— Genesis 3:24

Vanaf dit moment omringt de Schrift cherubs met een onaantastbare heiligheid. Ze zijn geen versieringen. Ze zijn ontzagwekkende tekenen van Gods aanwezigheid. De Hebreeuwse wortel van 'cherub' kan verband houden met het idee van 'dichtbij zijn' of 'bewaken', wat past bij hun plaats bij de poort van Eden en later op de ark van het verbond.

Hoe Zien Cherubijnen Eruit?

Als uw beeld van een cherub afkomstig is van valentijnskaarten of klassieke schilderijen, corrigeert de Schrift dat snel. De Bijbel geeft ons een opvallende beschrijving. De profeet Ezechiël zag een visioen van vier levende wezens, later geïdentificeerd als cherubs, en zijn verslag prikkelt onze verbeelding.

Daaruit kwam de gestalte van vier levende wezens tevoorschijn. Hun verschijning was als die van een mens. En ieder had vier gezichten, en ieder van hen had vier vleugels.

— Ezechiël 1:5-6

Deze wezens verschijnen opnieuw in Ezechiël 10, waar ze expliciet cherubs worden genoemd. De gezichten worden daar iets anders beschreven:

En ieder van hen had vier gezichten. Het eerste gezicht was het gezicht van een cherub, het tweede gezicht was het gezicht van een mens, het derde het gezicht van een leeuw, het vierde het gezicht van een arend.

— Ezechiël 10:14

In het oorspronkelijke visioen waren de gezichten die van een mens, een leeuw, een rund en een arend (Ezechiël 1:10). Deze verschillen spreken elkaar niet tegen. Ze benadrukken verschillende aspecten van de vertegenwoordiging van de schepping door de cherubs voor de troon. In beide visioenen zijn de wezens bedekt met ogen, bewegen ze in volmaakte eenheid en worden ze vergezeld door schitterend licht en donderend geluid.

Wanneer de apostel Johannes in Openbaring in de hemel wordt opgenomen, beschrijft hij levende wezens rond de troon met vergelijkbare kenmerken: zes vleugels, vol ogen en een onophoudelijk koor van lofprijzing. Veel bijbelgeleerden verbinden deze levende wezens met de cherubs die in Ezechiël worden beschreven.

De vier levende wezens, elk van hen met zes vleugels, zijn van binnen en van buiten vol ogen. En zij hebben dag en nacht geen rust en zeggen: 'Heilig, heilig, heilig is de Heere God, de Almachtige, Die er was, Die er is en Die er komt!'

— Openbaring 4:8

Cherubs zijn geen zachtaardige peuters. Het zijn prachtige, bovennatuurlijke bewakers wier verschijning alleen al het gewicht van de goddelijke glorie overbrengt.

5 Belangrijke Waarheden over Cherubijnen

In de hele Schrift zijn cherubs veel meer dan achtergrondfiguren. Ze wijzen op diepe theologische waarheden. Hier zijn vijf waarheden die de Bijbel consequent benadrukt.

1. Zij bewaken wat het heiligst is. Van de poort van Eden tot het verzoendeksel zijn cherubs geplaatst op de grens tussen God en de zondige mensheid. Hun aanwezigheid zei: 'Geen vrijblijvende toenadering.'

Hij reed op een cherub en vloog; Hij werd gezien op de vleugels van de wind.

— 2 Samuël 22:11

Zelfs wanneer God snel optreedt om Zijn volk te verdedigen, verbindt de Schrift die bescherming met een cherub.

2. Zij dienen als dragers van Gods troon. Een van de meest voorkomende uitdrukkingen in het Oude Testament beschrijft de Heere als 'gezeten op de cherubs'. Dat betekent niet dat Hij fysiek op hen zit. Veeleer vormen zij het beeld van de basis en ondersteuning van Zijn koninklijke aanwezigheid.

De HEERE regeert, de volken sidderen. Hij troont op de cherubs, de aarde beeft.

— Psalm 99:1

3. Zij zijn verbonden met het verzoendeksel. God gebood Israël om twee gouden cherubs te maken op het deksel van de ark, elkaar aankijkend met uitgespreide vleugels. Daar, boven de wet en het bloed, ontmoette de Heere Zijn volk in genade. De cherubs omringden de plaats waar gerechtigheid en barmhartigheid elkaar ontmoetten.

Je moet twee cherubs van gedreven goud maken. Je moet ze maken aan de beide uiteinden van het verzoendeksel. Maak één cherub aan het ene uiteinde en één cherub aan het andere uiteinde. Je moet de cherubs op de beide uiteinden uit één stuk maken met het verzoendeksel. De cherubs moeten hun vleugels naar boven uitspreiden, het verzoendeksel bedekkend met hun vleugels, met hun gezichten naar elkaar toe. De gezichten van de cherubs moeten naar het verzoendeksel toe zijn gericht.

— Exodus 25:18-20

4. Zij zijn een voorbeeld van onophoudelijke aanbidding. Wanneer het hemelse gordijn in Openbaring wordt opgeschoven, stoppen de cherubs nooit met hun lied. Dag en nacht verkondigen zij Gods heiligheid. Zij laten ons zien dat aanbidding niet alleen een gebeurtenis is. Het is een eeuwige, vreugdevolle roeping.

De vier levende wezens, elk van hen met zes vleugels, zijn van binnen en van buiten vol ogen. En zij hebben dag en nacht geen rust en zeggen: 'Heilig, heilig, heilig is de Heere God, de Almachtige, Die er was, Die er is en Die er komt!'

— Openbaring 4:8

5. Hun verschijning wijst op de volheid van de schepping. De vier gezichten, mens, leeuw, rund en arend, worden al lang begrepen als representatie van de volheid van de schepping: de mensheid, wilde dieren, gedomesticeerde dieren en vogels. Samen verklaren zij dat de hele schepping onder Gods gezag leeft en geroepen is om Hem te aanbidden.

Wat de gedaante van hun gezichten betreft: zij hadden het gezicht van een mens. De vier hadden het gezicht van een leeuw aan de rechterkant. De vier hadden het gezicht van een rund aan de linkerkant. De vier hadden ook het gezicht van een arend.

— Ezechiël 1:10

Cherubijnen en de Troon van God

Als je de uitdrukking 'gezeten op de cherubs' volgt, zie je dat deze door de aanbidding van Israël geweven is. Toen Hizkia ziek lag en om verlossing bad, sprak hij God aan als Degene die boven deze hemelse wezens troont:

HEERE van de legermachten, God van Israël, Die troont op de cherubs, U bent Die God, U alleen, van alle koninkrijken van de aarde. U hebt de hemel en de aarde gemaakt.

— Jesaja 37:16

Deze titel verbindt Gods soevereine heerschappij met de cherubs als de symbolische dragers van Zijn troon. Het visioen van Ezechiël maakt de beeldspraak expliciet:

Toen keek ik, en zie, in het uitspansel dat boven het hoofd van de cherubs was, verscheen boven hen als het ware een saffiersteen, als de gedaante van de gelijkenis van een troon.

— Ezechiël 10:1

Voor gelovigen is dit een krachtige herinnering: de God tot Wie wij bidden is niet een verre kracht, maar de Koning Wiens majesteit wordt verkondigd door de hoogste orde van hemelse dienaren. Zelfs onze stille aanbidding voegt zich bij het donderende refrein van de cherubs.

Wat Cherubijnen Ons Leren over Aanbidding

Het onophoudelijke 'Heilig, heilig, heilig' van de cherubs in Openbaring is meer dan een tafereel om te bewonderen. Het is een uitnodiging. Hun aanbidding leert ons drie eenvoudige lessen. Ten eerste: ware aanbidding richt zich op Gods karakter, niet op onze omstandigheden. De cherubs zingen niet over wat God voor hen heeft gedaan. Zij verkondigen wie Hij is. Ten tweede: aanbidding is bedoeld om zowel ontzagwekkend als vreugdevol te zijn. De machtige verschijning van de cherubs creëert geen afstand; het creëert aanbidding. Ten derde: de hemelse aanbidding eindigt nooit. Het zet het ritme van de eeuwigheid en roept ons op om nu met dezelfde focus te leven.

Toen de psalmist de schepping opriep tot aanbidding, had hij mogelijk deze taferelen in gedachten: 'Verhef de HEERE, onze God, en aanbid aan Zijn voetbank; Hij is heilig!' (Psalm 99:5). Omdat Christus de weg heeft geopend naar het Heilige der Heiligen, kunnen wij nu naderen tot de troon die de cherubs omringen. Niet met angst, maar met vertrouwen en dankbaarheid. Laat hun voorbeeld je hart boven het lawaai van de dag uittillen en je ogen richten op het Lam dat op de troon zit.

Terwijl je je dag doormaakt, bedenk dan dat dezelfde heilige God, Die boven de cherubs troont, jou uitnodigt om door Christus te naderen. Laat de aanbidding van deze hemelse wezens je hart tot lofprijzing bewegen. Neem nu even de tijd om Openbaring 4 hardop te lezen en voeg je stem bij de hunne: 'Heilig, heilig, heilig is de Heere God, de Almachtige!'

Vragen die mensen stellen