Cherubiny to potężne istoty niebiańskie, które Pismo Święte przedstawia jako strażników świętości Boga i nosicieli Jego tronu. Nie mają one nic wspólnego ze słodkimi, dziecięcymi postaciami z renesansowej sztuki. Biblia opisuje je jako budzące podziw stworzenia o wielu twarzach i skrzydłach, przebywające w bezpośredniej obecności Boga. W tym artykule przyjrzymy się temu, co Biblia objawia na temat tych majestatycznych istot i dlaczego ich rola ma znaczenie dla twojej wiary.
Czy cherubiny to aniołowie?
Tak – cherubiny (liczba mnoga od cherub) to odrębny rodzaj istot niebiańskich w Piśmie Świętym. Podczas gdy słowo „anioł” często odnosi się do posłańca, cherubiny nie są posyłane, by przekazywać wiadomości. Zamiast tego zawsze znajdują się w obecności Boga, służąc jako strażnicy i adoratorzy. Już pierwsze wzmianki w Biblii wyraźnie ukazują ich rolę.
Wypędził więc człowieka, a na wschód od ogrodu Eden umieścił cherubów i miecz płomienisty, wirujący, by strzec drogi do drzewa życia.
— Księga Rodzaju 3:24
Od tego momentu, ilekroć pojawiają się cherubiny, Pismo Święte otacza je niedostępną świętością. Nie są one ozdobami. Są budzącymi grozę znakami obecności Boga. Hebrajski rdzeń słowa cherub może być powiązany z ideą „bycia blisko” lub „strzeżenia”, co pasuje do ich miejsca przy bramie Edenu, a później na szczycie arki przymierza.
Jak wyglądają cherubiny?
Jeśli twoje wyobrażenie cherubina pochodzi z walentynek lub klasycznych malowideł, Pismo Święte szybko to skoryguje. Biblia daje nam uderzający opis. Prorok Ezechiel ujrzał wizję czterech istot żywych – później utożsamionych z cherubinami – a jego relacja przekracza naszą wyobraźnię.
A z jego wnętrza ukazały się cztery istoty żywe. A oto ich wygląd: były podobne do ludzi. Każda z nich miała cztery twarze i każda miała cztery skrzydła.
— Ezechiela 1:5-6
Istoty te pojawiają się ponownie w Ezechiela 10, gdzie są wyraźnie nazwane cherubinami. Twarze są tam opisane nieco inaczej:
Każda z nich miała cztery twarze. Pierwsza twarz była twarzą cheruba, druga twarzą człowieka, trzecia twarzą lwa, a czwarta twarzą orła.
— Ezechiela 10:14
W pierwotnej wizji twarze były: człowieka, lwa, wołu i orła (Ezechiela 1:10). Te różnice nie są sprzeczne. Podkreślają różne aspekty reprezentacji stworzenia przez cherubiny przed tronem. W obu wizjach istoty są pokryte oczami, poruszają się w doskonałej jedności i towarzyszy im olśniewające światło oraz grzmiący dźwięk.
Gdy apostoł Jan zostaje porwany do nieba w Apokalipsie, opisuje istoty żywe wokół tronu o podobnych cechach: sześć skrzydeł, pełne oczu i nieustanny chór uwielbienia. Wielu badaczy Biblii łączy te istoty żywe z cherubinami opisanymi w Ezechielu.
A cztery istoty żywe, każda z nich mająca po sześć skrzydeł, są pełne oczu dokoła i wewnątrz. I nie mają odpoczynku dniem i nocą, mówiąc: „Święty, święty, święty jest Pan Bóg wszechmocny, który był i który jest, i który przychodzi”.
— Apokalipsa 4:8
Cherubiny to nie łagodne maluchy. Są wspaniałymi, nieziemskimi strażnikami, których sam wygląd wyraża ciężar boskiej chwały.
5 kluczowych prawd o aniołach cherubinach
W całym Piśmie Świętym cherubiny są czymś znacznie więcej niż postaciami drugoplanowymi. Wskazują na głębokie prawdy teologiczne. Oto pięć prawd, które Biblia konsekwentnie podkreśla.
- Strzegą tego, co najświętsze. Od bramy Edenu po przebłagalnię cherubiny są ustawione na granicy między Bogiem a grzeszną ludzkością. Ich obecność mówiła: „Nie ma przypadkowego dostępu”.
- Pełnią funkcję nośnika tronu Boga. Jedno z najczęstszych wyrażeń Starego Testamentu opisuje Pana jako „zasiadającego na cherubinach”. Nie oznacza to, że fizycznie na nich siedzi. Raczej obrazują one fundament i podporę Jego królewskiej obecności.
- Są związane z przebłagalnią. Bóg nakazał Izraelowi wykonać dwa złote cherubiny na wieku arki, zwrócone ku sobie z rozpostartymi skrzydłami. Tam, ponad Prawem i krwią, Pan spotykał się ze swoim ludem w miłosierdziu. Cherubiny tworzyły ramę miejsca, gdzie spotkały się sprawiedliwość i miłosierdzie.
- Są wzorem nieustannego uwielbienia. Gdy w Apokalipsie odsłania się kurtyna nieba, cherubiny nigdy nie przerywają swojej pieśni. Dniem i nocą głoszą świętość Boga. Pokazują nam, że uwielbienie to nie tylko wydarzenie. To wieczne, radosne powołanie.
- Ich wygląd wskazuje na pełnię stworzenia. Cztery twarze – człowieka, lwa, wołu i orła – od dawna były rozumiane jako reprezentacja pełni stworzenia: ludzkości, dzikich zwierząt, zwierząt domowych i ptaków. Razem deklarują, że całe stworzenie żyje pod władzą Boga i jest wezwane do oddawania Mu czci.
Dosiadł cheruba i leciał, ukazał się na skrzydłach wiatru.
— 2 Samuela 22:11
Nawet gdy Bóg porusza się szybko, by bronić swojego ludu, Pismo Święte wiąże tę opiekuńczość z cherubem.
Pan króluje, drżą narody; zasiada na cherubinach, porusza się ziemia.
— Psalm 99:1
I uczynisz dwa cheruby ze złota; wykonasz je na dwa końce ubłagalni. Uczynisz jednego cheruba na jednym końcu, a drugiego cheruba na drugim końcu; na obu końcach ubłagalni uczynisz cherubów. A cheruby będą rozpościerać skrzydła w górę, okrywając swymi skrzydłami ubłagalnię, a ich twarze będą zwrócone ku sobie; twarze cherubów będą skierowane ku ubłagalni.
— Wyjścia 25:18-20
A cztery istoty żywe, każda z nich mająca po sześć skrzydeł, są pełne oczu dokoła i wewnątrz. I nie mają odpoczynku dniem i nocą, mówiąc: „Święty, święty, święty jest Pan Bóg wszechmocny, który był i który jest, i który przychodzi”.
— Apokalipsa 4:8
A co do wyglądu ich twarzy: miały one twarz człowieka, a z prawej strony każda z czterech miała twarz lwa, z lewej strony zaś każda z czterech miała twarz wołu, a także każda z czterech miała twarz orła.
— Ezechiela 1:10
Cherubiny a tron Boga
Jeśli prześledzisz wyrażenie „zasiadający na cherubinach”, zobaczysz je wplecione w kult Izraela. Gdy Ezechiasz leżał chory i modlił się o wybawienie, zwrócił się do Boga jako tego, który zasiada nad tymi niebiańskimi istotami:
Panie Zastępów, Boże Izraela, który zasiadasz na cherubinach! Ty sam jesteś Bogiem wszystkich królestw ziemi. Ty uczyniłeś niebo i ziemię.
— Izajasza 37:16
Ten tytuł łączy suwerenne panowanie Boga z cherubinami jako symbolicznymi nosicielami Jego tronu. Wizja Ezechiela czyni ten obraz wyraźnym:
Spojrzałem, a oto na sklepieniu nad głowami cherubów ukazał się nad nimi jakby kamień szafirowy, podobny z wyglądu do tronu.
— Ezechiela 10:1
Dla wierzących jest to potężne przypomnienie: Bóg, do którego się modlimy, nie jest odległą siłą, lecz Królem, którego majestat jest głoszony przez najwyższy porządek niebiańskich sług. Nawet nasze ciche uwielbienie łączy się z grzmiącym refrenem cherubinów.
Czego cherubiny uczą nas o uwielbieniu
Nieustanne „Święty, święty, święty” cherubinów w Apokalipsie to coś więcej niż scena do podziwiania. To zaproszenie. Ich uwielbienie uczy nas trzech prostych lekcji. Po pierwsze, prawdziwe uwielbienie koncentruje się na charakterze Boga, a nie na naszych okolicznościach. Cherubiny nie śpiewają o tym, co Bóg dla nich uczynił. Głoszą, kim On jest. Po drugie, uwielbienie ma być zarówno pełne czci, jak i radosne. Potężny wygląd cherubinów nie tworzy dystansu; tworzy adorację. Po trzecie, niebiańskie uwielbienie nigdy się nie kończy. Wyznacza rytm wieczności i wzywa nas, byśmy żyli z takim samym skupieniem już teraz.
Gdy psalmista wzywał stworzenie do uwielbienia, mógł mieć na myśli te sceny: „Wywyższajcie Pana, Boga naszego, i oddawajcie pokłon u podnóżka stóp Jego, bo On jest święty!” (Psalm 99:5). Ponieważ Chrystus otworzył drogę do Miejsca Najświętszego, możemy teraz zbliżyć się do tronu, któremu służą cherubiny. Nie z przerażeniem, ale z ufnością i wdzięcznością. Niech ich przykład uniesie twoje serce ponad hałas dnia i utkwi twoje oczy na Baranku zasiadającym na tronie.
Gdy będziesz przechodzić przez swój dzień, pamiętaj, że ten sam święty Bóg, zasiadający nad cherubinami, zaprasza cię do zbliżenia się przez Chrystusa. Niech uwielbienie tych niebiańskich istot poruszy twoje serce do chwały. Poświęć chwilę, by teraz przeczytać na głos Apokalipsę 4 i dołączyć swój głos do ich: „Święty, święty, święty jest Pan Bóg Wszechmogący!”
Pytania, które zadają ludzie
Jaka jest różnica między cherubinami a aniołami?
Cherubiny to szczególny porządek w szerszej kategorii istot niebiańskich często nazywanych aniołami. Podczas gdy termin „anioł” zazwyczaj opisuje posłańca wysłanego przez Boga, cherubiny nie są wysyłane, by przekazywać wiadomości. Zamiast tego pozostają w bezpośredniej obecności Boga, strzegąc świętych miejsc i nosząc Jego tron. Ezechiela 10 odróżnia je od innych postaci niebieskich, a serafiny z Izajasza 6 to kolejny porządek, ukazujący bogatą różnorodność wśród niebiańskich sług Boga.
Czy cherubiny aniołowie są wspomniane w Apokalipsie?
Tak. Apokalipsa 4:6–8 opisuje cztery istoty żywe wokół tronu Boga o cechach podobnych do cherubinów w Ezechielu: wiele oczu, wiele twarzy i nieustanne uwielbienie. Chociaż Jan nazywa je „istotami żywymi”, ich wygląd i rola są ściśle powiązane ze starotestamentowymi cherubinami, a wielu chrześcijan na przestrzeni dziejów utożsamiało je z cherubinami. Ich pieśń: „Święty, święty, święty” wypełnia niebiańską salę tronową dniem i nocą.
Co cherubiny robią w Biblii?
Cherubiny służą na trzy główne sposoby. Po pierwsze, strzegą świętych miejsc, jak widać, gdy zostały postawione u bramy Edenu, by zablokować drogę do drzewa życia (Księga Rodzaju 3:24). Po drugie, pełnią funkcję nosicieli tronu Boga, często opisywanych wyrażeniami takimi jak „zasiadający na cherubinach” (Psalm 99:1). Po trzecie, prowadzą niebiańskie uwielbienie, jak istoty żywe w Apokalipsie, które nieustannie głoszą świętość Boga. Przypominają nam, że obecność Boga jest zarówno niedostępnie święta, jak i cudownie zapraszająca w Chrystusie.
Dlaczego cherubiny mają cztery twarze?
Cztery twarze – człowieka, lwa, wołu i orła – pojawiają się w wizjach Ezechiela i znajdują odbicie w Apokalipsie. Chociaż Pismo Święte nie podaje jednej ostatecznej interpretacji, wielu wierzących widzi w tych twarzach reprezentację pełni stworzenia: ludzkości, dzikich zwierząt, zwierząt domowych i ptaków. Inni widzą symboliczny obraz Chrystusa w czterech Ewangeliach lub atrybuty takie jak mądrość, moc, służba i szybkość. W każdym razie twarze wskazują na wszechstronną władzę Boga i należne Mu uwielbienie.
Czy cherubiny chronią nas dzisiaj?
Pismo Święte nie przypisuje cherubinom roli osobistych opiekunów. Ich służba koncentruje się na strzeżeniu świętości Boga i pełnieniu służby przy Jego tronie. Mimo to cherubiny potężnie ilustrują, że obecność Boga jest twierdzą dla Jego ludu. Fragmenty takie jak Psalm 91, które mówią ogólnie o anielskiej ochronie, zapewniają wierzących, że Bóg rozkazuje swoim niebiańskim sługom dla tych, którzy znajdują w Nim schronienie. Chociaż cherubiny same w sobie nie są przypisane poszczególnym wierzącym, ich istnienie przypomina nam, że niebiańska pomoc jest realna.