Co mówi Biblia o piciu alkoholu? Łaska, wolność i mądrość dla chrześcijan

Zwykle nie zaczyna się to jako teologiczna debata. Zaczyna się na weselu, przy świątecznym stole, w restauracji z przyjaciółmi albo podczas cichego wieczoru po ciężkim tygodniu. Ktoś zamawia napój i pojawia się pytanie: czy jest to dopuszczalne dla chrześcijanina? Być może dorastano w przekonaniu, że każdy alkohol jest zły. Być może widziano, jak alkohol wyrządził realne szkody w rodzinie.

A może po prostu pragnie się szczerej, opartej na Biblii odpowiedzi na pytanie: co mówi Pismo o piciu? Dobrą wiadomością jest to, że Pismo nie pozostawia nas w domysłach. Bóg przemawia zarówno łaską, jak i jasnością, i gdy uważnie słuchamy, odnajdujemy drogę unikającą zarówno surowego legalizmu, jak i lekkomyślnej swobody.

Co mówi Biblia o piciu? na początek zrównoważony obraz Pisma

Kiedy ludzie pytają co mówi Biblia o piciu alkoholu, często oczekują prostego „tak” lub „nie”. Ale Biblia daje nam coś lepszego niż slogan , daje mądrość. Pismo nie traktuje każdego użycia wina jako automatycznie grzesznego, ale też nie bagatelizuje alkoholu. Słowo Boże jest szczere zarówno względem dobrych stron Bożych darów, jak i niebezpieczeństwa serca ludzkiego, które je nadużywa.

Wino jest szydercą, napój mocny wywołuje bójki, a kto im ulega, nie jest mądry.– Przysłów 20:1 (BT)

Ten wers ma znaczenie jako kotwica, bo uchroni nas przed naiwnością. Alkohol może zwodzić. Może obiecywać ulgę, pewność siebie czy radość, a potem po cichu prowadzić do nierozsądku, konfliktu i zniewolenia. Zanim więc zapytamy, co jest dozwolone, warto postawić sobie pokorniejsze pytanie: czy obchodzę się z czymś potężnym w bojaźni Pana?

, jedna część odpowiedzi brzmi: Bóg nie nazywa każdego użycia wina złem samo w sobie.

Sprawiasz, że trawa wzrasta dla bydła i rośliny do użytku człowieka, aby wydobywał pokarm z ziemi; i wino, które rozwesela serce człowieka, olej, by rozświetlić jego twarz, i chleb, który pokrzepia serce człowieka.– Psalm 104:14–15 (BT)

To nie znaczy, że wino jest konieczne do radości ani że każdy wierzący musi pić. Oznacza po prostu, że Biblia rozpoznaje, iż Bóg daje dobre rzeczy dla życia ludzkiego i radości.

Kto ma nieszczęście? Kto ma smutek? Kto ma spór? Kto ma skargę? Kto ma rany bez powodu? Kto ma przekrwione oczy? Dla tych, którzy długo przesiadują przy winie, którzy chodzą, by próbować mieszanego wina. Nie patrz na wino, gdy się czerwieni, gdy mieni się w pucharze i gładko spływa; w końcu ukłuje jak wąż i użądli jak żmija.– Przysłów 23:29–32 (BT)

To trzeźwa, realistyczna mądrość, gdyż alkohol na początku może wydawać się łagodny, ale na końcu uderza jak żmija. Wiele rodzin zna na własnej skórze prawdziwość tych słów.

Jezus w Kanie: dlaczego to wesele ma znaczenie

Jednym z powodów, dla których to pytanie powraca, jest opowieść o przemienieniu wody w wino przez Jezusa w Kanie. Ten cud ma znaczenie. Mówi nam coś ważnego o naszym Panu. Jezus nie lękał się zwykłego ludzkiego świętowania. Wszedł na wesele, zatroszczył się o potrzebę rodziny i objawił swoją chwałę w okolicznościach pełnych radości.

Gdy gospodarz spróbował wody, która stała się winem (a nie wiedział, skąd była, choć wiedzieli słudzy, którzy nabierali wody), zawołał oblubieńca i rzekł do niego: «Każdy podaje najpierw dobre wino, a gdy ludzie napiją się obficie, wtedy gorsze; ty zachowałeś dobre wino aż do tej chwili.» To pierwszy z jego znaków uczynił Jezus w Kanie w Galilei i objawił swoją chwałę; i uwierzyli w niego jego uczniowie.– Ewangelia Jana 2:9–11 (BT)

Co z tego wynika? Że nie powinniśmy głosić, iż każde użycie alkoholu jest grzechem, skoro sam Jezus przemienił wodę w wino. Jednak Kany nie należy używać jako pretekstu do nadmiaru. Sens cudu nie brzmiał „róbcie, co chcecie”. Sens był taki, że Jezus jest Mesjaszem, który przynosi obfitą łaskę i radość królestwa.

Innymi słowy, Kany uwalnia nas od ludzkich przepisów, ale nie zwalnia nas ze świętości. Jezus nigdy nie używał darów Bożych w sposób sprzeczny z Bożą mądrością. Ten sam Zbawiciel, który podał wino na weselu, także wzywał do nawrócenia, czystości i posłuszeństwa.

Co mówi Bóg o piciu? Pijaństwo jest wyraźnie zakazane

Jeśli co do umiarkowanego picia chrześcijanie czasem się różnią, to w kwestii pijaństwa Pismo przemawia z nieomylną jasnością. Bóg nie zostawia tej sprawy rozmytej. Bez względu na wolność, jaką wierzący może mieć wobec alkoholu, upijanie się nie należy do życia wiernego.

I nie upijajcie się winem, w którym jest rozwiązłość, lecz bądźcie napełnieni Duchem.– List do Efezjan 5:18 (BT)

Zwróćmy uwagę na kontrast. Paweł nie mówi po prostu „unikaj złego nawyku”. Pokazuje dwa różne wpływy: jedna droga to bycie opanowanym przez wino, a druga to bycie prowadzonym przez Ducha. Pijaństwo oddaje kontrolę; życie napełnione Duchem poddaje się Bogu. Dlatego pijaństwo nigdy nie jest drobną sprawą , odciąga serce od czujności, modlitwy i samodyscypliny.

To pomaga odpowiedzieć na pytanie co Bóg mówi o piciu w bardzo praktyczny sposób: zabrania upijania się, ponieważ jest to destrukcyjne. Przyćmiewa rozsądek, rozwiązuje język, osłabia hamulce i często przynosi ból innym, nie tylko pijącemu.

, a List do Rzymian 13,13 wzywa wierzących do postępowania porządnie jak za dnia. Życie chrześcijańskie nie polega na pytaniu, jak blisko można się znaleźć utraty kontroli, nie przekraczając technicznej granicy. Polega na uczeniu się kochać to, co pomaga chodzić w świetle.

Wolność bez legalizmu, mądrość bez przyzwolenia

Wielu wierzących czuje się rozciąganych między dwiema skrajnościami. Z jednej strony jest legalizm, gdzie ludzie ustanawiają zasady, których Bóg nie nakazał, i mierzą świętość przez czyjś „menu” picia. Z drugiej jest swoboda, w której ludzie używają języka wolności, by zignorować mądrość, sumienie i wpływ swoich decyzji na innych. Biblia wzywa nas do lepszej drogi.

Dobrze jest nie jeść mięsa ani nie pić wina ani niczego nie czynić, co by brat twój się nie zatruł.– List do Rzymian 14:21 (BT)

Ten werset nie znaczy, że opinie innych mają kontrolować każdą decyzję. Znaczy raczej, że chrześcijańska wolność nigdy nie jest odłączona od chrześcijańskiej miłości. Jeśli moja wolność naciska na słabszego brata, gmatwa nowo nawróconego albo staje się kamieniem potknięcia dla kogoś wychodzącego z nałogu, miłość może wezwać mnie do powstrzymania się. To nie jest słabość , to dojrzałość.

Nie wszystko, co dozwolone, jest pożyteczne

«Wszystko mi wolno», lecz nie wszystko przynosi pożytek. «Wszystko mi wolno», lecz nie wszystko buduje. Niech nikt nie szuka własnej korzyści, lecz dobra bliźniego.– 1 List do Koryntian 10:23–24 (BT)

To mądra zasada wobec pytań o alkohol. Pytanie nie brzmi tylko „czy mogę to robić?”, lecz także „czy to jest pomocne? czy to buduje? czy służy dobru innych?” Chrześcijanin może mieć techniczną wolność w danej kwestii, a mimo to zrezygnować z niej ze względu na miłość, świadectwo lub roztropność.

Jeśli takie jest Pańskie przekonanie, nie trzeba za nie przepraszać. Celem nie jest popisywanie się; celem jest postępować w sposób, który przynosi cześć Chrystusowi.

Jak radzić sobie z alkoholem jako chrześcijanin w codziennym życiu

Większość czytelników nie szuka abstrakcyjnej debaty. Myśli krążą wokół kolacji ze współpracownikami, spotkania rodzinnego, wakacji, wydarzenia w kościele czy samotnej godziny pod koniec dnia. Jak zatem podjąć mądrą decyzję? Zacznij od zwolnienia tempa i zadania lepszych pytań niż „co robią wszyscy inni?”

Jeśli komu z was brakuje mądrości, niech prosi Boga, który wszystkim daje hojnie i bez wyrzutów, a będzie mu dana.– List Jakuba 1:5 (BT)

Bóg nie jest urażony pragnieniem postępować ostrożnie. On chętnie udziela mądrości. Oto kilka praktycznych pytań, przez które warto się szczerze modlić.

zapytaj: czy to mnie zniewala?

«Wszystko mi wolno», lecz nie wszystko jest pożyteczne. «Wszystko mi wolno», lecz ja niczemu nie dam się zniewolić.– 1 List do Koryntian 6:12 (BT)

To pytanie rozbija samooszukiwanie. Czy reaguje Pan/Pani defensywnie, gdy ktoś pyta o Pana/Pani spożywanie alkoholu? Czy sięga Pan/Pani po alkohol odruchowo, gdy jest zestresowany/a, samotny/a, znudzony/a lub rozczarowany/a? Czy potrafi Pan/Pani łatwo przestać, czy też ciągle przekracza Pan/Pani granicę, którą sobie wyznaczył/a? Wszystko, co zaczyna Panem/Panią władać, przestaje być zwykłą przyjemnością.

zapytaj: czy Duch rodzi we mnie panowanie nad sobą?

Owocem zaś Ducha jest: miłość, radość, pokój, cierpliwość, uprzejmość, dobroć, wierność, łagodność, panowanie nad sobą; przeciw takim rzeczom nie ma zakonu.– List do Galatów 5:22–23 (BT)

Panowanie nad sobą nie jest cechą charakteru zarezerwowaną dla wyjątkowo zdyscyplinowanych chrześcijan. To owoc, który Duch Święty rodzi w ludziach Bożych. Zatem zapytaj szczerze: gdy alkohol wchodzi w grę, czy staję się bardziej opanowany/a, czy mniej? Czy staję się łagodniejszy/a, mądrzejszy/a i bardziej miłujący/a, czy raczej obniżam straż i odsłaniam grzeszne wzorce?

Jezus zaprasza zmęczonych i obciążonych. Nie zawstydza ich potrzeby pomocy. Wzywa jednak, by przynieść serce do Niego, zamiast po cichu uśmierzać duszę.

Czasem to oznacza korzystanie z wolności z wdzięcznością i umiarem. Czasem to oznacza zdecydowane „nie”. W obu przypadkach to miłość powinna mieć ostatnie słowo.

Jeśli alkohol stał się walką, łaska nadal jest dla Pana/Pani

Dla niektórych czytelników nie chodzi głównie o wyrobienie opinii , chodzi o przetrwanie zmagań. Może alkohol zabrał już więcej, niż kiedykolwiek dał. Może ukrywano, ile się pije. Może składano obietnice, których nie dotrzymano. Albo ból pochodzi od czyjegoś picia i nawet ten temat jest ciężki. Jeśli to dotyczy Pana/Pani, proszę usłyszeć jasno: ewangelia niesie nadzieję, nie tylko ostrzeżenie.

Jeżeli wyznajemy nasze grzechy, on jest wierny i sprawiedliwy, aby odpuścić nam grzechy i oczyścić nas od wszelkiej nieprawości.– 1 List Jana 1:9 (BT)

Chrystus nie odwraca się od osoby, która wychodzi na światło. Łaska nie jest pozwoleniem, by pozostać w ukryciu; łaska jest przyjęciem, które umożliwia szczerość. Jeśli alkohol stał się wzorcem grzechu lub zniewolenia, wyprowadź to na jaw. Wyznaj przed Panem to, co jest prawdą. Powiedz o tym zaufanemu pastorowi, starszemu lub dojrzałemu chrześcijaninowi. Zaproś pomoc, rozliczenie i modlitwę. Tajemnica karmi niewolę; wyznanie zaczyna łamać jej moc.

A więc: co mówi Biblia o piciu?

Oto krótka odpowiedź. Biblia nie naucza, że każde użycie alkoholu jest grzechem. Wyraźnie naucza jednak, że pijaństwo jest grzechem. Jezus przemienił wodę w wino w Kanie, co oznacza, że nie powinniśmy nazywać złym tego, czego Pismo samo nie nazywa złym. Jednak Przysłów ostrzega, że wino może zwodzić, a Paweł zakazuje upijania się. Dodajmy do tego mocne wezwanie Pisma do samowładztwa, miłości i mądrości, a obraz stanie się jasny.

Jeśli więc pytanie brzmi co mówi Biblia o piciu alkoholu, odpowiedź jest taka: przyjmuj dary Boże ostrożnie, nigdy nie usprawiedliwiaj pijaństwa i pozwól, by miłość oraz mądrość kierowały Twoją wolnością. Dla niektórych chrześcijan umiarkowane używanie może być możliwe przy wdzięczności i powściągliwości. Dla innych abstynencja będzie mądrzejszą i bardziej miłosierną drogą. W obu przypadkach cel jest ten sam: oddawać chwałę Chrystusowi w ciele, zachować jasny umysł i iść w zgodzie z Duchem. Jak mówi 1 List do Koryntian 10,31, cokolwiek czynicie, czyńcie wszystko na chwałę Bożą.

Rozważając to szczerze przed Panem, czy alkohol służy wdzięczności i miłości, czy też po cichu kształtuje pragnienia, nawyki i świadectwo w sposób szkodliwy? Zachęcam cię, abyś jeszcze dziś pomodlił się nad tymi fragmentami Pisma, porozmawiał z zaufanym pastorem lub dojrzałym wierzącym i prosił Boga o mądrość oraz odwagę do kroczenia w wolności, która naprawdę czci Jezusa. Celem jest postępować w sposób, który przynosi cześć Chrystusowi.

Pytania, które zadają ludzie