Czym jest chrześcijaństwo? Biblijna definicja religii chrześcijańskiej

Chrześcijaństwo to znacznie więcej niż etykieta, tradycja kulturowa czy lista zasad moralnych. U jego podstaw leży Boży plan ratunku dla ludzkości z grzechu i przywrócenia nas do relacji z Nim przez życie, śmierć i zmartwychwstanie Jezusa Chrystusa. Odłóżmy na bok powszechne założenia i posłuchajmy, czego Biblia naprawdę uczy o wierze chrześcijańskiej.

Co Biblia rozumie przez „chrześcijaństwo”?

Słowo „chrześcijanin” pojawia się w Nowym Testamencie tylko trzy razy. Po raz pierwszy w Antiochii, gdzie wierzący otrzymali to imię:

Gdy go znalazł, przyprowadził go do Antiochii. Przez cały rok pracowali razem w kościele i nauczali wielu ludzi. W Antiochii też po raz pierwszy nazwano uczniów chrześcijanami.

— Dz 11,26

Termin ten dosłownie oznacza „naśladowca Chrystusa” lub „należący do Chrystusa”. Prawdopodobnie używali go ludzie z zewnątrz, ale przyjął się, ponieważ tak dobrze oddawał ich tożsamość. Być chrześcijaninem znaczyło być tak ściśle utożsamionym z Jezusem, że Jego imię ich definiowało.

Później apostoł Piotr pisał do cierpiących wierzących, zachęcając ich, by nie wstydzili się nosić tego imienia:

Jeżeli zaś [cierpi] jako chrześcijanin, niech się nie wstydzi, niech raczej oddaje chwałę Bogu z tego powodu.

— 1 P 4,16

Biblijnie rzecz ujmując, chrześcijaństwo nie jest instytucją, zbiorem rytuałów ani kodeksem moralnym. Jest osobistym i wspólnotowym oddaniem Jezusowi Chrystusowi jako Panu i Zbawicielowi, zakorzenionym w tym, czego Bóg dla nas dokonał.

Przesłanie podstawowe: Ewangelia Jezusa Chrystusa

W centrum chrześcijaństwa znajduje się przesłanie tak proste, że może je pojąć dziecko, a zarazem tak głębokie, że wystarczy na całe życie zgłębiania. Jest to ewangelia – „dobra nowina” – o tym, czego Bóg dokonał przez Jezusa.

Najsłynniejszy werset Pisma Świętego podsumowuje Bożą motywację i obietnicę:

Tak bowiem Bóg umiłował świat, że Syna swego Jednorodzonego dał, aby każdy, kto w Niego wierzy, nie zginął, ale miał życie wieczne.

— J 3,16

Apostoł Paweł dał później zwięzłe podsumowanie ewangelii, której trzymał się wczesny Kościół:

Przekazałem wam na początku to, co przejąłem: że Chrystus umarł za nasze grzechy zgodnie z Pismem, że został pogrzebany i że trzeciego dnia zmartwychwstał zgodnie z Pismem,

— 1 Kor 15,3-4

Ta ewangelia nie mówi o tym, co my musimy zrobić dla Boga. Mówi o tym, co Bóg już dla nas uczynił w Chrystusie. Jezus, w pełni Bóg i w pełni człowiek, wziął na siebie karę za grzech, na którą zasługiwaliśmy. Pokonał śmierć, abyśmy my mogli mieć udział w Jego zmartwychwstaniu. Chrześcijaństwo jest ogłoszeniem tego historycznego wydarzenia i zaproszeniem do odpowiedzi.

Czym chrześcijaństwo różni się od innych religii?

Wielu ludzi pyta: „Czy wszystkie religie nie uczą w zasadzie tego samego?” Na pozór wiele wyznań zachęca do życzliwości, modlitwy i moralnego życia. Jednak sedno każdej wiary jest bardzo różne, a Biblia wyraźnie ukazuje te różnice.

• Zbawienie jest darem, nie zapłatą. W wielu systemach religijnych akceptacja u Boga zależy od przewagi dobrych uczynków nad złymi. Pismo Święte burzy tę koncepcję:

Łaską bowiem jesteście zbawieni przez wiarę. I to nie jest z was, jest to dar Boga; nie z uczynków, aby się nikt nie chlubił.

— Ef 2,8-9

• Chrystus jest jedynym pośrednikiem. Inne religie mogą oferować wiele dróg lub pośredników. Biblia przedstawia Jezusa jako jedyną drogę do Ojca:

I nie ma w żadnym innym zbawienia, gdyż nie dano ludziom pod niebem żadnego innego imienia, w którym moglibyśmy być zbawieni.

— Dz 4,12

• Bóg przejął inicjatywę. Podczas gdy wiele religii przedstawia ludzi usiłujących wspiąć się w górę, aby zasłużyć na Bożą przychylność, chrześcijaństwo ukazuje Boga zstępującego do nas.

Bóg zaś okazuje swoją miłość ku nam przez to, że gdy byliśmy jeszcze grzesznikami, Chrystus za nas umarł.

— Rz 5,8

• Centrum jest osoba, nie idea. Chrześcijaństwo nie polega na przyjęciu filozofii czy przestrzeganiu reguł. Chodzi o powierzenie swojego życia Jezusowi – Bogu, który stał się człowiekiem – który umarł i zmartwychwstał dla ciebie.

Ostatecznie chrześcijaństwo utrzymuje, że problem grzechu jest zbyt głęboki, by można go było naprawić ludzkim wysiłkiem. Tylko ofiarna miłość Chrystusa może wypełnić przepaść między świętym Bogiem a upadłą ludzkością.

Co to znaczy być chrześcijaninem?

Skoro chrześcijaństwo jest naszą odpowiedzią na to, czego Bóg dokonał, jak ta odpowiedź wygląda? Nowy Testament daje jasny obraz: nie chodzi tylko o zgodę na zestaw doktryn, ale o całkowitą reorientację życia wokół Chrystusa.

Pokuta i wiara

Pierwszym krokiem do stania się chrześcijaninem jest odwrócenie się od grzechu w pokucie i zaufanie Jezusowi jako Panu. Paweł podsumowuje wyznanie, które cechuje wierzącego:

Jeżeli więc ustami wyznasz, że Jezus jest Panem, i w sercu uwierzysz, że Bóg Go wskrzesił z martwych, osiągniesz zbawienie. Bo sercem wierzymy dla osiągnięcia sprawiedliwości, a ustami wyznajemy dla osiągnięcia zbawienia.

— Rz 10,9-10

Ta wewnętrzna zmiana to istota nawrócenia. Wiara to nie tylko umysłowe uznanie, ale zaufanie i poddanie się Chrystusowi.

Nowa relacja z Bogiem

Ci, którzy wierzą, zostają przyjęci do Bożej rodziny. Jan wyjaśnia:

Wszystkim tym, którzy Go przyjęli, dał prawo stać się dziećmi Bożymi, tym, którzy wierzą w Jego imię.

— J 1,12

Być chrześcijaninem oznacza, że nie jesteś już oddzielony od swojego Stwórcy. Przez Chrystusa możesz zbliżać się do Boga z ufnością jako umiłowane dziecko.

Przemienione życie

Prawdziwa wiara rodzi odnowioną naturę. Paweł pisze:

Jeżeli więc ktoś jest w Chrystusie, nowym jest stworzeniem. To, co dawne, przeminęło, oto wszystko stało się nowe.

— 2 Kor 5,17

Ta przemiana nie jest natychmiastową moralną doskonałością. To nowy kierunek – życie coraz bardziej naznaczone miłością, radością, pokojem i pragnieniem naśladowania Jezusa. Wielu chrześcijan wyraża to przez chrzest w wodzie jako zewnętrzny znak wewnętrznej zmiany oraz przez regularne gromadzenie się z innymi wierzącymi, aby wielbić Boga i wzrastać (Dz 2,42).

Powszechne nieporozumienia dotyczące wiary chrześcijańskiej

Ponieważ chrześcijaństwo przez wieki kształtowało kulturę Zachodu, niektóre wyobrażenia na jego temat uległy zniekształceniu. Wyjaśnijmy kilka najczęstszych nieporozumień.

• „Chrześcijaństwo polega tylko na byciu dobrym człowiekiem.” Chrześcijanie są powołani do moralnego życia, ale jest to skutek zbawienia, a nie warunek jego otrzymania. Sam Jezus ostrzegł, że zewnętrzna religijność nie zawsze oznacza, że ktoś naprawdę Go zna:

Nie każdy, który Mi mówi: Panie, Panie, wejdzie do królestwa niebieskiego, lecz ten, kto pełni wolę Ojca Mojego, który jest w niebie.

— Mt 7,21

• „Wszystkie drogi prowadzą do Boga.” Chrześcijaństwo jest wyłączne w swoim twierdzeniu, że Jezus jest jedynym Zbawicielem. Jezus stwierdził:

Odpowiedział mu Jezus: Ja jestem drogą i prawdą, i życiem. Nikt nie przychodzi do Ojca inaczej jak tylko przeze Mnie.

— J 14,6

• „Wiara jest ślepa; chrześcijanie odrzucają rozum.” Biblijna wiara to zaufanie oparte na dowodach: historycznym zmartwychwstaniu Jezusa, świadectwie naocznych świadków i przemienionym życiu wierzących. Wiara nie jest irracjonalnym skokiem, ale racjonalnym zaufaniem Bogu, który działał w historii.
• „Chrześcijaństwo to lista nakazów i zakazów.” Biblia daje moralne przykazania, ale wypływają one z łaski, a nie są drabiną, po której wspinamy się, by zasłużyć na Bożą przychylność. Nowy Testament wielokrotnie podkreśla wolność od legalizmu (Ga 5,1).
• „Jeśli nie czuję się zbawiony, nie jestem chrześcijaninem.” Zbawienie opiera się na dokonanym dziele Chrystusa, a nie na zmiennych emocjach. Pewność zbawienia opiera się na Bożej obietnicy, a nie na naszych uczuciach.

Wyjaśnienie tych nieporozumień pomaga nam dostrzec prawdziwą naturę wiary chrześcijańskiej: opartą na łasce, skoncentrowaną na Chrystusie relację, która zmienia nas od wewnątrz.

Jak odpowiedzieć: wezwanie do wiary i naśladowania Chrystusa

Poznawanie chrześcijaństwa to dopiero początek. Biblia nieustannie wzywa cię do odpowiedzi na to, co usłyszałeś.

Po pierwsze, pamiętaj, że Bóg cię kocha i zaprasza, abyś przyszedł. Zbawienie jest dostępne dla każdego, kto wzywa Go:

Każdy bowiem, kto wezwie imienia Pańskiego, będzie zbawiony.

— Rz 10,13

Po drugie, ponieważ Jezus już zrobił wszystko, co konieczne, nie musisz najpierw się oczyścić. Przyjdź taki, jaki jesteś. On obiecał:

Wszystko, co Mi daje Ojciec, przyjdzie do Mnie, a tego, który przychodzi do Mnie, nie odrzucę.

— J 6,37

Po trzecie, jeśli jeszcze tego nie zrobiłeś, zwróć się do Boga własnymi słowami. Odwróć się od grzechu i zaufaj Jezusowi jako swojemu Zbawicielowi i Panu. Następnie znajdź kościół wierzący w Biblię, w którym możesz przyjąć chrzest, uczyć się Pisma Świętego i wzrastać razem z innymi wierzącymi. Życie chrześcijańskie nie jest przeznaczone do przeżywania w samotności. To podróż, którą najlepiej kroczyć we wspólnocie.

Niezależnie od tego, czy po raz pierwszy poznajesz twierdzenia Jezusa, czy całe życie chodziłeś do kościoła, zaproszenie wciąż jest aktualne: przyjdź do Chrystusa takim, jakim jesteś. On nie szuka ludzi doskonałych. Szuka serc gotowych odpowiedzieć. Jeśli masz więcej pytań, otwórz Biblię – zacznij od Ewangelii Jana – i pozwól, by Boże Słowo przemówiło samo. Twoja podróż ku autentycznej, życiodajnej wierze może rozpocząć się dzisiaj.

Pytania, które zadają ludzie