Kto stworzył Boga? Biblijne wyjaśnienie wiecznej natury Boga

Nikt nie stworzył Boga. Biblia przedstawia Boga jako wiecznego, bez początku i końca, istniejącego przed wszystkim. Ta odpowiedź wykracza poza ludzkie rozumowanie, ale jest stałym świadectwem Pisma i fundamentem wiary chrześcijańskiej.

Pytanie o pochodzenie Boga: dlaczego ludzie je zadają?

Pytanie „kto stworzył Boga?” jest naturalne. Nasze umysły są nastawione na szukanie przyczyn. Ludzie, przedmioty i zdarzenia wydają się mieć początek. Kiedy odkrywamy ogrom wszechświata i zawiłość życia, instynktownie pytamy: „Kto więc stworzył Stwórcę?”

To pytanie zadają zarówno wierzący, jak i sceptycy. Dla niektórych jest to szczere poszukiwanie zrozumienia. Dla innych jest to wyzwanie: jeśli wszystko potrzebuje stwórcy, dlaczego Bóg nie? Ludzie zadają je od wieków, a Biblia go nie unika. Zamiast tego delikatnie ukierunkowuje nasze myślenie.

Zanim góry się narodziły, zanim ukształtowałeś ziemię i świat, od wieków na wieki Ty jesteś, Boże.

— Psalm 90,2

Psalmista stwierdza, że tożsamość Boga nie zależy od stworzenia. Był już Bogiem „od wieków”. Zatem pytanie „kto stworzył Boga?” jest jak pytanie: „co jest na północ od bieguna północnego?” Traktuje Boga tak, jakby był częścią stworzenia, a nie jest nim.

Co Biblia mówi o początku Boga?

Pismo nie zaczyna od udowadniania Boga. Po prostu Go ogłasza. Od pierwszego wersetu Bóg już istnieje.

Na początku Bóg stworzył niebo i ziemię.

— Księga Rodzaju 1,1

Zauważmy, że Bóg nie jest przedstawiany, objaśniany ani wyprowadzany. On działa. On stwarza. Bóg jest przed wszystkim. Ten otwierający werset stawia Go ponad całym stworzeniem i ukazuje Jego wieczną naturę jako fakt, a nie teorię.

Czy nie wiesz? Czy nie słyszałeś? Pan jest Bogiem wiecznym, Stwórcą krańców ziemi. Nie męczy się ani nie nuży, Jego mądrość jest niezgłębiona.

— Księga Izajasza 40,28

Izajasz nazywa Boga „Bogiem wiecznym”. Hebrajskie słowo ‘olam wskazuje na to, co trwałe, wieczne i bez granic. Nie chodzi o bardzo długi okres czasu. To inny rodzaj istnienia, niemierzony chwilami tak jak nasze. Bóg się nie starzeje, nie męczy i nie potrzebuje przyczyny.

Jam jest Alfa i Omega, Pierwszy i Ostatni, Początek i Koniec.

— Apokalipsa 22,13

W Apokalipsie Jezus mówi z tą samą wieczną władzą jak Ojciec. Alfa i Omega, pierwsza i ostatnia litera greckiego alfabetu, oznaczają pełnię. Bóg obejmuje całą historię, a jednocześnie stoi poza nią.

Czy zadawanie pytania, kto stworzył Boga, jest grzechem?

Szczere pytania nie są grzechami. Biblia jest pełna ludzi, którzy przynosili swoje wątpliwości i zmagania do Boga. Hiob, Dawid i apostołowie zadawali trudne pytania. Liczy się postawa serca: czy jest to szczere poszukiwanie prawdy, czy żądanie, by Bóg odpowiadał wyłącznie na naszych warunkach?

Bez wiary zaś nie można podobać się Bogu; kto bowiem przystępuje do Boga, musi uwierzyć, że On istnieje i że nagradza tych, którzy Go szukają.

— List do Hebrajczyków 11,6

Wiara nie jest ślepym skokiem w ciemność. To zaufanie Bogu, który się objawił. Poszukiwanie zrozumienia jest częścią miłowania Boga całym umysłem. Biblia zachęca nas, abyśmy pytali, uczyli się i wzrastali. Jednak gdy pytania przeradzają się w odmowę przyjęcia jakiejkolwiek odpowiedzi poza naszym ograniczonym schematem, mogą przerodzić się w niewiarę. To jest różnica.

A jeśli komu z was brak mądrości, niech prosi Boga, który daje wszystkim obficie i bez wypominania, a będzie mu dana.

— List Jakuba 1,5

Jakub zaprasza nas, abyśmy prosili Boga o mądrość. Żadne pytanie nie jest zakazane, gdy towarzyszy mu pokora. Zatem zadawanie pytania „kto stworzył Boga?” nie jest grzeszne. Trudność w zrozumieniu wiecznej natury Boga jest częścią bycia człowiekiem. Bóg prosi nas tylko, abyśmy pozostali otwarci na Jego objawienie, nawet gdy wykracza ono poza naszą logikę.

Samoistność Boga: zrozumienie aseity

Teologowie używają słowa aseitas na określenie samoistności Boga. Pochodzi ono z łacińskiego wyrażenia a se, oznaczającego „z siebie samego”. Tylko Bóg nie ma źródła poza sobą. Nie zależy od nikogo ani od niczego w kwestii życia, celu czy istnienia.

Bóg powiedział do Mojżesza: JESTEM, KTÓRY JESTEM. I dodał: Tak powiesz Izraelitom: JESTEM posłał mnie do was.

— Księga Wyjścia 3,14

Gdy Mojżesz zapytał o imię Boga, odpowiedź nie była tylko tytułem. Była stwierdzeniem Jego istnienia. „JESTEM” wyraża ponadczasowe, konieczne istnienie. Bóg nie powiedział „byłem” ani „będę”, ale „JESTEM” – wiecznie obecny. To imię objawia, że istnienie Boga nie pochodzi od nikogo ani od niczego.

Jak bowiem Ojciec ma życie w sobie, tak też dał Synowi mieć życie w sobie.

— Ewangelia Jana 5,26

Jezus mówi o Ojcu, że ma życie „w sobie”. To samoistne życie jest udzielane Synowi, co pokazuje, że w wiecznej Trójcy nie ma zależności poza samym bytem Boga. Aseitas oznacza, że Bóg nie potrzebuje nas, by być pełny, a jednak wybiera, by nas miłować.

Oto pięć prostych prawd o wiecznej naturze Boga:

1. Bóg nie ma początku ani końca. Istnieje poza czasem i nie jest mu podległy (Psalm 90,2).
2. Bóg jest nieprzyczynioną Przyczyną wszystkich rzeczy. Wszystko inne ma w Nim swoje źródło, ale On nie potrzebuje źródła (Księga Rodzaju 1,1).
3. Imię Boga objawia Jego samowystarczalność. „JESTEM” oznacza, że jest tym, kim jest, własnym bytem (Księga Wyjścia 3,14).
4. Bóg nie zależy od niczego w kwestii życia i mocy. Ma życie w sobie i udziela go wszystkim (Ewangelia Jana 5,26).
5. Wieczna natura Boga jest źródłem bezpieczeństwa dla wierzących. Ponieważ się nie zmienia, Jego obietnice pozostają niewzruszone (Księga Malachiasza 3,6; List do Hebrajczyków 13,8).

Najczęstsze zarzuty i nieporozumienia

Kilka zarzutów często pojawia się, gdy ludzie mówią o wiecznej naturze Boga. Odpowiedzmy na nie za pomocą Pisma i jasnego myślenia.

„Jeśli wszystko potrzebuje stwórcy, to Bóg też go potrzebuje.” To zakłada, że Bóg należy do kategorii „wszystko”. Ale Bóg nie jest częścią stworzenia; jest Stwórcą. Zasada „wszystko, co zaczyna istnieć, ma przyczynę” nie ma zastosowania do Tego, który nigdy nie zaczął istnieć. Bóg jest niestworzonym fundamentem wszelkich przyczyn.

„Bo myśli moje nie są myślami waszymi ani wasze drogi moimi drogami – mówi Pan”.

— Księga Izajasza 55,8

„Nieskończony łańcuch stwórców nie musi zatrzymywać się na Bogu.” Nieskończony łańcuch przyczyn nie może wyjaśnić obecnej chwili, ponieważ nie byłoby pierwszej przyczyny, która by go rozpoczęła. Sam wszechświat miał początek, co przyznaje obecnie wielu naukowców. Ta pierwsza przyczyna musi sama być nieprzyczyniona – co Biblia identyfikuje z Bogiem.

„Może Bóg został stworzony przez większego Boga i tak dalej.” To tylko cofa pytanie. W końcu musi istnieć byt, który istnieje koniecznie, a nie zależnie. Biblia przedstawia ten byt jako Jahwe, „JESTEM”, który sam jest samoistny. Wszyscy inni proponowani bogowie sami potrzebowaliby stwórcy, ale Bóg Pisma jest samoistny.

„To tylko tajemnica, której nie możemy poznać.” Nie możemy w pełni pojąć wiecznego Boga naszymi ograniczonymi umysłami, ale On uczynił się na tyle poznawalnym, by można było nawiązać z Nim relację. Nie potrzebujemy wyczerpującej wiedzy, by zaufać wiernemu Bogu. Pismo nie wzywa nas do rozwiązania zagadki, ale do spoczęcia w Tym, który dzierży wszystkie tajemnice.

Praktyczne wnioski: ufanie wiecznemu Bogu

Świadomość, że Bóg nie ma stwórcy, zmienia nasze życie. Kiedy uchwycimy, że Bóg jest samoistny i wieczny, nasze lęki zaczynają tracić swój uścisk. Nasze problemy mogą wydawać się ogromne, ale wciąż są skończone i tymczasowe. Bóg, który wypowiedział wszechświat do istnienia, nie jest przytłoczony naszymi okolicznościami.

Jezus Chrystus wczoraj i dziś, ten sam także na wieki.

— List do Hebrajczyków 13,8

Ponieważ Bóg jest niezmienny i wieczny, Jego miłość i obietnice nigdy nie wygasają. Możemy stawić czoła niepewnej przyszłości z ufnością. Ta sama moc, która podtrzymuje kosmos, działa w twoim życiu. Gdy pytanie „kto stworzył Boga?” prowadzi nas do oddania czci Niemu, który jest Niestworzony, znajdujemy pokój wykraczający poza logikę.

Bóg odwieczny jest twoim mieszkaniem, a na dole są wieczne ramiona. Wypędził przed tobą wroga i rozkazał: „Zniszcz!”

— Księga Powtórzonego Prawa 33,27

Wieczność Boga nie jest odległym teologicznym pojęciem. To nasze bezpieczne miejsce. Jak dziecko trzymane w silnych ramionach, możemy spocząć w Tym, który zawsze był i zawsze będzie. Ta prawda zaprasza nas, byśmy przestali się trudzić i zaczęli ufać Bogu, który nie potrzebuje wsparcia, a jednak udziela go nam.

Pytanie „kto stworzył Boga?” wskazuje na zdumiewającą rzeczywistość: Byt, który istnieje własnym życiem, bez przyczyny, bez daty urodzenia i bez daty wygaśnięcia. To nie jest zagadka do rozwiązania. To zaproszenie do oddania czci. Poświęć dziś chwilę na refleksję nad wiecznym Bogiem, który zna twoje imię i trzyma twoje dzisiaj i jutro w swoich wiecznych ramionach. Nie musisz wszystkiego rozumieć, aby Mu całkowicie zaufać.

Pytania, które zadają ludzie