Większość z nas nie myśli wnikliwie o jedzeniu, dopóki nie poczujemy głodu, niepokoju lub nie usiądziemy do znaczącego stołu. Pośpieszne śniadanie, napięty budżet na zakupy, uroczysty posiłek z rodziną lub cicha kolacja w samotności mogą wszystkie rodzić to samo pytanie: co Bóg mówi o jedzeniu? Jeśli szukasz Pism Świętych o jedzeniu, Słowo Boże daje więcej niż kilka przelotnych uwag. Pokazuje nam Boga, który zapewnia, Zbawiciela, który dzielił posiłki, mądrość przyjmowania pokarmu z wdzięcznością, ostrzeżenia przed nadmiarem i nawet pory, gdy odstawienie jedzenia pomaga nam bardziej szukać Pana. Biblia mówi o zwykłych posiłkach w sposób, który sprawia, że wydają się one ponownie święte.
Biblia o jedzeniu: wszystko zaczyna się od Bożej opatrzności
Od pierwszych stron Pisma Świętego jedzenie przedstawione jest jako dar z ręki Boga. On stworzył świat, z którego można jeść. Napełnił ziemię owocami, zbożem i roślinami rodzącymi nasiona, a w Rodzaju 1:29powiedział ludzkości, że te rzeczy zostały dane na pożywienie. Oznacza to, że nasze posiłki nie są przypadkowe. Są jednym z codziennych sposobów, w jaki Bóg troszczy się o swoje stworzenie. Kiedy siadamy do jedzenia, czy stół jest pełny, czy bardzo prosty, otrzymujemy dowód, że Pan widzi nasze potrzeby.
“Oczy wszystkich ku Tobie się wznoszą, a Ty im pokarm dajesz we właściwym czasie. Otwierasz rękę i nasycaesz każdego żyjącego.”– Psalm 145:15-16 (BT)
Psalm 145:15-16 jest jednym z najjaśniejszych fragmentów Pisma Świętego dotyczących jedzenia, ponieważ przypomina nam, gdzie zaczyna się zaopatrzenie. Nasze zakupy, ogrody, wypłaty i przepisy mają znaczenie, ale za wszystkim tym stoi Bóg, który otwiera swoją rękę. Ta prawda uspokaja nas, gdy pieniądze są ograniczone, gdy spiżarnia wydaje się pusta lub gdy martwimy się o jutro. Jezus nauczył nas modlić się w tym samym kierunku.
“Chleba naszego powszedniego daj nam dzisiaj,”– Ewangelia wg Mateusza 6:11 (BT)
Zauważ delikatność tej modlitwy. Jezus nie powiedział nam, byśmy prosili tylko o rzeczy duchowe. Nauczył nas przynosić codzienne potrzeby naszemu Ojcu. Chleb ma znaczenie dla Boga. Jedzenie ma znaczenie dla Boga. I ponieważ ma dla Niego znaczenie, możemy je przyjmować bez poczucia winy i nie zapominając o Nim.
“Wszakże wszystko, co Bóg stworzył, jest dobre i nic nie należy odrzucać z wdzięcznością, gdyż przez słowo Boże i modlitwę staje się święte.”– 1 Tymoteusza 4:4-5 (BT)
To podstawowe Pismo odpowiada na dużą część tego, co Biblia mówi o jedzeniu. Jedzenie nie jest czymś, czego należy się bać lub pogardzać. Jest czymś, co należy przyjmować z wdzięcznością. Modlitwa przed posiłkiem nie jest pustym zwyczajem; jest sposobem uznania rzeczywistości.
Bóg to dał. Bóg mnie utrzymuje. Bóg zasługuje na dzięki.
Co Biblia mówi o jedzeniu z wdzięcznością i samokontrolą
Jeśli Biblia mówi, że jedzenie jest dobre, to również mówi, że musi pozostać na swoim właściwym miejscu. Jednym z naszych zmagań jest to, że dobry dar może cicho stać się rzeczą rządzącą. Możemy zwracać się do jedzenia po pocieszenie, kontrolę, ucieczkę lub nagrodę w sposób, który pozostawia nas fizycznie pełnych, ale duchowo pustych. Słowo Boże spotyka to zmaganie zarówno wolnością, jak i mądrością.
“Cokolwiek więc jecie albo pijecie, czy też coś innego czynicie, wszystko na chwałę Bożą czyńcie.”– 1 Koryntian 10:31 (BT)
Ten werset jest wspaniale praktyczny. Jedzenie może służyć chwale Bożej. Picie może przynosić chwałę Bogu. Pytanie nie brzmi tylko: “Czy to dozwolone?”, ale także: “Czy mogę to przyjąć w sposób, który honory Pana?” Wdzięczność, umiarkowanie i miłość dla innych należą do stołu.
“Jeśli znalazłeś miód, jedz go tyle, ile ci wystarczy, abyś nie miał go w nadmiarze i nie wymiotował.”– Przysłów 25:16 (BT)
Przysłów 25:16 jest celowo dosadny. Nawet słodkie rzeczy mogą stać się szkodliwe, gdy porzucamy samokontrolę. Biblia nie wstydzi nas za cieszenie się jedzeniem, ale ostrzega przed nadmiarem. Dla niektórych czytelników może to oznaczać zwolnienie tempa i zwrócenie uwagi. Dla innych może to oznaczać wyprowadzenie na światło zaburzonych relacji z jedzeniem, wstydu lub tajnych nawyków zaufanemu pastorowi, doradcy lub dojrzałemu chrześcijańskiemu przyjacielowi. Mądrość Boża nie ma nas zgnieść. Ma nas uwolnić.
Gdy jedzenie staje się naszym źródłem pocieszenia, tożsamości lub kontroli, zaczyna od nas żądać tego, co tylko Bóg powinien otrzymywać. Pan zaprasza nas z powrotem do zdrowszego miejsca, gdzie jedzenie jest cieszone, ale nie uwielbiane.
Uczta jest również częścią tego, co Biblia mówi o jedzeniu
Czasami chrześcijanie mówią tak, jakby powstrzymywanie się było jedynym duchowym nastawieniem wokół jedzenia. Ale Biblia również zostawia miejsce dla radosnej celebracji. Bóg dał Izraelowi święta. Jezus uczestniczył w posiłkach i uroczystościach. Jest czas na prosty chleb codzienny, a jest też czas na stoły dziękczynne, weselne ucztę i wesołe zgromadzenia z ludźmi, których kochamy.
“Idź, jedz z radością swój chleb i pij wino ze szczęśliwym sercem, bo Bóg już dawno upodobał sobie twoje czyny.”– Księga Koheleta 9:7 (BT)
Księga Koheleta 9:7 przypomina nam, że radość przy stole nie jest z natury doczesna. W odpowiednim miejscu może być wyrazem wiary. Uczta z wdzięcznością to powiedzenie: “Panie, jesteś hojny.” Oczywiście celebracja bez pamięci łatwo staje się rozpasaniem. Ale celebracja z dziękczynieniem staje się czcią. Posiłek świąteczny, kolacja kościelna lub spotkanie rodzinne mogą być pięknym miejscem do zauważenia dobroci Boga.
Post i głód, który prowadzi nas do Boga
Obok uczty, Biblia mówi również o poście. Są czasy, gdy wierzący dobrowolnie odstawiają jedzenie na pewien czas, aby się modlić, pokutować, szukać mądrości lub wyrazić zależność od Boga. Post nie jest odrzuceniem jedzenia jako złego. Jest sposobem powiedzenia, że nasze najgłębsze potrzeby nie znajdują się na naszym talerzu.
“Jezus zaś rzekł do nich: Ja jestem chlebem życia. Kto przychodzi do mnie, nie będzie głodny, i kto we mnie wierzy, nigdy nie będzie pragnął.”– Ewangelia wg Jana 6:35 (BT)
To nie oznacza, że fizyczny głód znika, gdy podążamy za Chrystusem. Oznacza to, że każdy fizyczny głód wskazuje poza siebie samego. Nawet pełny stół nie może zaspokoić duszy. Tylko Jezus może to zrobić. Post pomaga nam poczuć tę prawdę w ostrzejszy sposób. Gdy żołądek mruczy, serce uczy się modlić: “Panie, potrzebuję Ciebie bardziej niż komfortu.”
“Czyż nie takim postem jest obdarowanie uwiązanego w łańcuchach, uwolnienie zniewolonych? Czyż nie takimi łańcuchami są rozdzieranie pęt i zrzucenie jarzma? Czyż nie takimi łańcuchami jest rozdawanie głodnemu chleba twego i wprowadzenie do domu ubogich, którzy są bezdomni? Gdy ujrzysz nagiego, przyodziej go, a od własnego ciała swego nie ukrywać się?”– Izajasza 58:6-7 (BT)
Izajasza 58:6-7 przestrzega przed tym, by post nie stał się prywatnym ćwiczeniem religijnym bez miłości w nim. Biblijny post jest związany z pokutą, miłosierdziem i sprawiedliwością. Otwiera nasze oczy na innych. Jeśli post sprawia tylko, że jesteśmy dumni, drażliwi lub skupieni na sobie, przegapiliśmy punkt. Jeśli prowadzi nas do modlitwy, pokory i hojności, wykonuje świętą pracę.
Ważne jest też powiedzieć to delikatnie: nie każdy powinien postić się od jedzenia w ten sam sposób. Jeśli masz obawy medyczne, historię uporczywego odżywiania, jesteś w ciąży lub zmagasz się z innymi problemami zdrowotnymi, mądrość ma znaczenie. Możesz nadal praktykować zależność poprzez zmodyfikowany post lub przez odstawienie innego komfortu podczas szukania Pana w modlitwie.
Jedzenie jako wspólnota: dlaczego wspólne posiłki mają znaczenie w Piśmie
Innym tematem, który pojawia się ponownie i ponownie w Pismach Świętych o jedzeniu, jest wspólnota. Posiłki rzadko dotyczą tylko odżywiania; są miejscami obecności, przyjęcia, pamięci i relacji. Jezus często spotykał ludzi przy stołach, nakarmił tłumy, jadł z grzesznikami, łamał chleb ze swoimi uczniami i używał posiłków do objawienia łaski.
“Codziennie zjednywali się w świątyni i łamali chleb po domach, przyjmując pokarm z radością i szczerze.”– Dzieje Apostolskie 2:46 (BT)
Wczesny Kościół nie tylko wspólnie czcił w dużych zgromadzeniach. Oni również jedli razem w domach. Jedzenie i wspólnota należały obok siebie. Zauważ ton: radość i szczerze. To jest rodzaj atmosfery, jaką tworzy Ewangelia. Wspólny posiłek może stać się małym obrazem Bożego przyjęcia.
“Gdy usiadł do stołu z nimi, wziął chleb, odmówił błogosławieństwo, połamał go i podawał im. Wtedy otworzyły się ich oczy i poznali Go; a On stał się dla nich niewidzialny.”– Ewangelia wg Łukasza 24:30-31 (BT)
W Łukasza 24, zmartwychwstały Jezus został rozpoznany w łamaniu chleba. Przypomina nam, że Pan często spotyka ludzi w zwykłych miejscach. Kuchenny stół może stać się świętą ziemią. Gościnność nie potrzebuje doskonałości. Prosta miska zupy, bochenek chleba lub kawa podzielona z intencją mogą być środkiem łaski.
Pisma Święte o jedzeniu do refleksji przy posiłku
Jeśli chcesz kilka Pism Świętych o jedzeniu, by trzymać blisko w ciągu tygodnia, zacznij od Psalmu 145:15-16dla Bożej opieki i 1 Tymoteusza 4:4-5 dla wdzięcznego przyjmowania. Dodaj Ewangelia wg Mateusza 6:11, gdy potrzebujesz pamiętać o swojej codziennej zależności. Odwróć się do 1 Koryntian 10:31, gdy chcesz, by twoje jedzenie honoryło Boga. Czytaj Przysłów 25:16, gdy potrzebujesz mądrości dla umiarkowania. A gdy czujesz się duchowo suchy, pamiętaj o Ewangelii wg Jana 6:35: Jezus sam jest chlebem życia.
“Gdy zjesz i nasycisz się, będziesz błogosławił Pana, Boga swego, za dobrą ziemię, którą ci dał.”– Powtórzonego Prawa 8:10 (BT)
Ten werset jest szczególnie pomocny, ponieważ przypomina nam, by dziękować Bogu po nasyceniu się, a nie tylko przed rozpoczęciem. Często modlimy się przed jedzeniem i zapominamy o Panu, gdy nasz głód minie. Powtórzone Prawo uczy nas błogosławić Go w zadowoleniu też.
Prosty rytm posiłku może wyglądać tak: przed posiłkiem, podziękuj Bogu za Jego opiekę; podczas posiłku, ciesz się nim z uwagą i umiarkowaniem; po posiłku, błogosław Panu za Jego dobroć i poproś Go o umocnienie do służby. Z czasem taki rytm może ukształtować atmosferę twojego stołu i nawet postawę twojego serca.
Które z tych Pism Świętych o jedzeniu najbardziej potrzebujesz dzisiaj: przypomnienie, by dziękować, mądrość dla samokontroli, odwagę do postu, czy zaproszenie do otwarcia twojego stołu dla kogoś innego? Wybierz jeden werset z tego artykułu, pomódl się nim przed następnym posiłkiem i poproś Pana, by uczynił twoje jedzenie aktem czci. On nadal jest Bogiem, który otwiera swoją rękę, nasyca swoje stworzenia i spotyka swój lud przy stole.
Pytania, które zadają ludzie
Co Biblia mówi o pochodzeniu jedzenia?
Biblia uczy, że jedzenie jest darem od Boga, który On stworzył dla podtrzymania życia. W Księdze Rodzaju 1:29 Bóg daje ludziom rośliny i owoce na pożywienie. Psalm 145:15-16 podkreśla, że Pan otwiera rękę i nasyca każde stworzenie w odpowiednim czasie. To pokazuje, że nasze posiłki nie są przypadkowe, ale są dowodem Bożej opatrzności.
Jakie znaczenie ma wdzięczność przy jedzeniu według Biblii?
Według 1 Tymoteusza 4:4-5 wszystko, co stworzył Bóg, jest dobre i należy przyjmować z wdzięcznością, bo przez modlitwę staje się święte. 1 Koryntian 10:31 zachęca, aby jeść i pić na chwałę Bożą. Wdzięczność przed posiłkiem to uznanie, że Bóg jest źródłem naszego zaopatrzenia i zasługuje na dziękczynienie.
Czy Biblia zachęca do postu?
Tak, Biblia mówi o poście jako czasie odstawienia jedzenia, aby skupić się na Bogu. W Ewangelii Mateusza 6:16 Jezus naucza, że post powinien być praktykowany w pokorze, a nie dla poklasku. Post nie jest karą, ale narzędziem do pogłębienia relacji z Panem i szukania Jego woli.
Jakie miejsce w Biblii ma wspólne ucztowanie?
Biblia pokazuje również radość ze wspólnego ucztowania. Księga Koheleta 9:7 zachęca do jedzenia chleba z radością i picia wina z wesołym sercem, bo Bóg upodobał sobie nasze czyny. Jezus uczestniczył w weselach i posiłkach, pokazując, że celebracja z wdzięcznością jest wyrazem wiary w Bożą hojność.