Rachab była kananejską nierządnicą z warownego Jerycha – na pozór ostatnia osoba, którą Bóg mógłby wybrać. A jednak… Kiedy jednak przybyli izraelscy zwiadowcy, ukryła ich, zaryzykowała życie i wyznała wiarę w Boga Izraela. Nie tylko została ocalona, gdy Jerycho upadło, ale później wyszła za mąż za mężczyznę z pokolenia Judy i pojawia się w genealogii Jezusa Chrystusa. Jej historia przypomina ci, że Bóg może odkupić każdego, kto Mu ufa – bez względu na to, jak wygląda twoja przeszłość. Może i ty myślisz, że twoja historia jest zbyt pogmatwana, by Bóg mógł ją wykorzystać? Życie Rachab mówi coś zupełnie innego.
Historia Rachab w Księdze Jozuego: Co się naprawdę wydarzyło
Zacznijmy od początku. W Drugim rozdziale Księgi Jozuego czytamy o Rachab… Po śmierci Mojżesza Jozue wysłał dwóch zwiadowców potajemnie do Jerycha, aby wybadali ziemię. Weszli do domu nierządnicy imieniem Rachab – dlaczego? Bo w jej domu mogli wtopić się w tłum, nikt nie zwracał uwagi na odwiedzających nierządnicę. Kiedy król Jerycha dowiedział się o zwiadowcach, natychmiast posłał żołnierzy do Rachab, żeby ich wydała. Ale ona miała inne plany – ukryła ich na dachu, pod stosami lnu.
“Lecz kobieta wzięła owych dwóch mężczyzn i ukryła ich. I powiedziała: «Rzeczywiście przyszli do mnie ci mężczyźni, ale nie wiedziałam, skąd byli. A gdy brama miała być zamknięta o zmroku, mężczyźni ci wyszli. Nie wiem, dokąd poszli. Ścigajcie ich szybko, bo ich dogonicie.»”– Jozuego 2:4-5 (BT)
Następnie Rachab weszła na dach i wyznała zwiadowcom, że wie, iż Pan oddał Izraelowi tę ziemię. Poprosiła ich, aby przysięgli jej na Pana, że oszczędzą ją i jej rodzinę. Zgodzili się, każąc jej przywiązać szkarłatny sznur w oknie. Kiedy mury Jerycha runęły, Jozue ocalił Rachab i jej rodzinę, a oni zamieszkali wśród Izraela.
“Lecz Rachab, nierządnicę, i dom jej ojca oraz wszystkich, którzy do niej należeli, Jozue pozostawił przy życiu. I zamieszkała w Izraelu aż do dziś, ponieważ ukryła posłańców, których Jozue wysłał na zwiady do Jerycha.”– Jozuego 6:25 (BT)
Dlaczego Rachab postanowiła ukryć zwiadowców
Nie zrobiła tego dla politycznej kalkulacji. Ona zobaczyła, co Bóg już zdziałał – rozdzielił Morze Czerwone, pokonał królów amoryckich – i uwierzyła całym sercem. Jej wyznanie jest jednym z najwyraźniejszych wyznań wiary w Starym Testamencie.
“I rzekła do mężczyzn: «Wiem, że Pan dał wam tę ziemię, i że strach przed wami padł na nas, i że wszyscy mieszkańcy tej ziemi truchleją przed wami. Słyszeliśmy bowiem, jak Pan wysuszył przed wami wody Morza Czerwonego, gdy wychodziliście z Egiptu… gdyż Pan, Bóg wasz, jest Bogiem na niebie w górze i na ziemi na dole.»”– Jozuego 2:9-11 (BT)
Postanowiła przyłączyć się do ludu Bożego, nawet jeśli oznaczało to zdradę własnego miasta. Jej wiara nie była bierna – od razu przeszła do czynu. I to właśnie tę wiarę Nowy Testament stawia nam za wzór.
Co oznacza imię Rachab
Imię Rachab w języku hebrajskim (רָחָב, Rachav) oznacza „szeroka” lub „przestronna”. Może nieść sens szerokości lub powiększenia. W kilku fragmentach Starego Testamentu „Rachab” jest używane jako poetycka nazwa Egiptu lub potwora morskiego (np. Ps 89,11; Iz 51,9). Jednak w odniesieniu do tej kobiety jest to po prostu jej imię własne. Bo właśnie to uczynił Bóg – wziął jej ciasne, grzeszne życie i rozszerzył je łaską, napełnił błogosławieństwem i czcią. Czy to nie piękne?
Kiedy rozważasz znaczenie imion w Piśmie Świętym, historia Rachab odzwierciedla dosłowne znaczenie swojego imienia. Bóg wziął życie ograniczone przez ubóstwo i wyzysk i uczynił je przestronnym przez odkupienie i cel. To właśnie chce uczynić także dla ciebie.
Jak Rachab znalazła się w rodowodzie Jezusa
Zastanów się: w genealogii Jezusa Mateusz wymienia tylko cztery kobiety. Jedną z nich jest Rachab. Została matką Boaza, który później poślubił Rut.
“a Salmon ojcem Boaza z Rachab, a Boaz ojcem Obeda z Rut, a Obed ojcem Jessego”– Mateusza 1:5 (BT)
To przecież niezwykłe! Kananejska nierządnica, obca, bez żadnych praw – a jednak Bóg wprowadził ją do rodu Dawida, a przez to do rodowodu Mesjasza. Bóg włączył ją w sam rodowód Mesjasza. Jeśli kiedykolwiek martwisz się, że twoja przeszłość dyskwalifikuje cię z Bożych planów, pamiętaj o Rachab. On nie tylko przebacza – wprowadza cię do swojej rodziny.
Gdzie jeszcze w Biblii wspomniana jest Rachab
Poza Księgą Jozuego Rachab pojawia się w dwóch kluczowych fragmentach Nowego Testamentu, które podkreślają jej wiarę.
Po pierwsze, List do Hebrajczyków 11,31 nazywa ją wzorem wiary.
“Przez wiarę Rachab, nierządnica, nie zginęła wraz z tymi, którzy byli nieposłuszni, ponieważ gościnnie przyjęła zwiadowców.”– Hebrajczyków 11:31 (BT)
Po drugie, List Jakuba 2,25 używa jej jako przykładu wiary okazanej przez uczynki.
“Podobnie i Rachab, nierządnica, czyż nie z uczynków została usprawiedliwiona, gdy przyjęła posłańców i inną drogą ich wypuściła?”– Jakuba 2:25 (BT)
Oba fragmenty razem pokazują, że prawdziwa wiara zawsze prowadzi do działania. Rachab uwierzyła Bogu, a ta wiara pobudziła ją do działania. Nie jest wyjątkiem; jest ilustracją tego, jak wygląda wiara każdego, kto naprawdę ufa Bogu.
Czego historia Rachab uczy o wierze i łasce
Życie Rachab jest obrazem niezasłużonej łaski. Nie miała żydowskiego dziedzictwa, religijnego wychowania ani czystej przeszłości. Miała tylko wieść o tym, co Bóg uczynił, i gotowość postawienia na to swojego życia.
Jej wiara uczy cię, że wiara, która prowadzi do zbawienia nie polega na doskonałej teologii ani czystej przeszłości. Chodzi o słuchanie Bożych obietnic i działanie na ich podstawie. Rachab usłyszała o Bożej mocy, uwierzyła w swoim sercu i okazała tę wiarę, ukrywając zwiadowców. Rachab usłyszała, uwierzyła i działała. Tak każdy przychodzi do Boga przez Chrystusa.
“Wiara więc rodzi się z tego, co się słyszy, a to, co się słyszy, przez słowo Chrystusa.”– Rzymian 10:17 (BT)
Łaska jest nicią przewijającą się przez jej historię, szkarłatnym sznurem, który ją ocalił. Przypomina ci, że zbawienie nie polega na tym, co możesz zaoferować Bogu, ale na tym, co On oferuje tobie: miłosierdzie, nową rodzinę i przyszłość. Ta przyszłość jest otwarta dla ciebie.
“Łaską bowiem jesteście zbawieni przez wiarę, i to nie z was, jest to dar Boży.”– Efezjan 2:8 (BT)
Jeśli to poruszyło Twoje serce, może poruszyć też kogoś innego. Podziel się z kimś, kto dziś potrzebuje zachęty.
Często zadawane pytania o Rachab
Czy Rachab była w Biblii nierządnicą?
Tak, Biblia wyraźnie nazywa ją nierządnicą (Joz 2,1; Hbr 11,31; Jk 2,25). To podkreśla Bożą łaskę: On nie stroni od naszej grzeszności. Zawód Rachab nie jest gloryfikowany, ale też nie jest ukrywany. To czyni jej odkupienie tym bardziej uderzającym.
Jak Rachab ukryła zwiadowców?
Ukryła ich na dachu swojego domu, który był wbudowany w mur miasta. Przykryła ich pędami lnu, które tam suszyła. Kiedy przyszli ludzie króla, wysłała ich fałszywym tropem w stronę Jordanu, dając zwiadowcom czas na ucieczkę. Później spuściła ich na linie przez okno, ponieważ jej dom znajdował się na murze (Joz 2,6.15).
Co symbolizuje szkarłatny sznur?
Szkarłatny sznur (Joz 2,18) to potężny symbol wybawienia przez wiarę. Tak jak krew baranka paschalnego oznaczała domy Izraelitów do ocalenia, tak szkarłatny sznur oznaczył dom Rachab, aby jej rodzina została oszczędzona. Wielu chrześcijan widzi w nim zapowiedź krwi Chrystusa, która zbawia wszystkich, którzy w Nim szukają schronienia.
W jaki sposób Rachab jest przykładem wiary?
Rachab jest przedstawiona w Liście do Hebrajczyków 11,31 jako wzór wiary, ponieważ uwierzyła Bożym obietnicom na podstawie tego, co usłyszała. Działała zgodnie z tą wiarą, mimo że nie miała Pisma, wspólnoty ani historii z Bogiem. Jej wiara nie była teoretyczna; skłoniła ją do ryzykowania wszystkim. Pokazuje, że wiara to ufanie Bogu bardziej niż swoim lękom.
Czy Rachab to ta sama co Rahab w Psalmie 89?
Nie. Imię „Rahab” pojawia się w Psalmie 89,11 i Izajasza 51,9 jako poetycka nazwa Egiptu lub mitycznego potwora morskiego, symbolizującego chaos i pychę. To inne słowo w hebrajskim (również רַהַב, rahav) i odnosi się do innego podmiotu. Rachab z Jerycha to osoba, a nie symbol.
Czy kiedykolwiek czułeś się zbyt daleko od Boga, by On mógł cię użyć? Spójrz na Rachab, kananejkę i nierządnicę, która stała się przodkiem Jezusa. Jej szkarłatny sznur jest przypomnieniem, że wiara w Boga może zmienić wszystko. Może dziś możesz zrobić jeden mały krok zaufania i zobaczyć, co Bóg z nim uczyni.
Werset, modlitwa i słowa otuchy — w każdy wtorek
Chwila pokoju na cały tydzień. Bezpłatnie, bez zobowiązań.
(Obecnie dostępny w języku angielskim)
Ruth Ellison
