Wszechwiedzenie oznacza, że Bóg zna wszystkie rzeczy , przeszłość, teraźniejszość i przyszłość, głębiny morza i tajemnice twojego serca, każde słowo zanim je wypowiesz i każdą łzę zanim spadnie. Biblia naucza, że nic nie umknie Jego uwadze, żadne pytanie nie przerasta Jego mądrości i żadna część twojej historii nie jest ukryta przed Jego wzrokiem. Jeśli kiedykolwiek zastanawiałeś się, czy Bóg naprawdę widzi cię w tej chwili, odpowiedź Pisma Świętego jest łagodna i pewna: tak. Zna cię całkowicie i nadal cię kocha.
Znaczenie wszechwiedzenia: co to słowo mówi nam o Bogu
Słowo wszechwiedzenie pochodzi z dwóch łacińskich rdzeni: omni oznaczającego „wszystko” i scientia oznaczającego „wiedza”. Złożenie tych dwóch rdzeni daje znaczenie proste, a jednocześnie zachwycające. Bóg posiada wszelką wiedzę. Nigdy niczego się nie nauczył, ponieważ nigdy niczego nie był nieświadomy. Nie studiuje, by stać się mądrzejszym. Nie gromadzi informacji w taki sposób, jak my to robimy. Zna doskonale, całkowicie i wiecznie.
Jest to jeden z wielkich nieprzekazywalnych przymiotów Boga, co oznacza, że należy wyłącznie do Niego i nie może zostać podzielony ze stworzeniami. My możemy wzrastać w wiedzy. Bóg po prostu jest wiedzą w jej doskonałej postaci. Psalmista wyraża to z cichą czcią:
“Wielki jest nasz Pan i zasobny w moc; mądrości Jego nie ma miary.”– Psalm 147:5 (BT)
Zwróć uwagę na to wyrażenie: nie ma miary. Nie istnieje żadna skala wystarczająco wielka, by zmierzyć to, co Bóg wie. Nie istnieje żadna biblioteka wystarczająco głęboka, by pomieścić Jego myśli. Przez całą historię chrześcijaństwa wierzący ze wszystkich tradycji , katolicy, prawosławni, protestanci, ewangelikalni, zielonoświątkowcy , wyznawali tę prawdę wspólnie. Jest to jedna z fundamentalnych prawd historycznej wiary chrześcijańskiej.
Bóg jest wszechwiedzący: co Pismo Święte wyraźnie mówi
Biblia nigdy nie dowodzi wszechwiedzenia Boga w sposób, w jaki robiłby to podręcznik. Zamiast tego Pismo po prostu je zakłada, ukazuje i zaprasza nas, byśmy w nim spoczęli. Od Księgi Rodzaju po Apokalipsę Bóg objawia siebie jako Tego, który przenika każde serce i zna każdy wynik, zanim się rozegra.
“Żadne stworzenie nie jest przed Nim niewidzialne, wszystko jest odkryte i odsłonięte przed oczami Tego, któremu musimy zdać rachunek.”– Hebrajczyków 4:13 (BT)
Ten werset może na pierwszy rzut oka wydawać się niepokojący, lecz przeczytaj go ponownie z łagodniejszym sercem. Bóg, który widzi wszystko, jest tym samym Bogiem, który posłał za nas swojego Syna. Jego wiedza to nie kamera monitoringu, która czeka, by cię przyłapać. Jest to kochające spojrzenie Ojca, który policzył każdy włos na twojej głowie.
“Czyż nie sprzedają dwóch wróbli za asa? A jednak żaden z nich bez woli Ojca waszego nie spadnie na ziemię. U was zaś nawet włosy na głowie wszystkie są policzone.”– Mateusz 10:29-30 (BT)
Jezus naucza tu czegoś czułego. Bóg, który zna wszystko, co istnieje, zna również wszystko o tobie i troszczy się. Wszechwiedzenie i miłość nie są w Bogu w konflikcie. Wzajemnie się przenikają.
“Bo jeśli serce nasze nas oskarża, to Bóg jest większy od naszego serca i zna wszystko.”– 1 Jana 3:20 (BT)
Wszechobecny i wszechwiedzący: jak te dwa przymioty się łączą
Ludzie często szukają definicji wszechobecności obok wszechwiedzenia, ponieważ te dwa przymioty są głęboko ze sobą powiązane. Być wszechobecnym oznacza być obecnym wszędzie naraz: Bóg nie jest ograniczony do jednego miejsca. Być wszechwiedzącym oznacza znać wszystkie rzeczy. Te dwie prawdy mówią nam, że nie ma miejsca, w którym Boga by nie było, ani sytuacji, której On nie zna.
“Gdzież się oddalę przed Twoim duchem? Gdzie ucieknę od Twego oblicza? Gdy wstąpię do nieba, tam jesteś; jesteś przy mnie, gdy się w Szeolu położę. Gdybym wziął skrzydła jutrzenki, zamieszkał na krańcu morza: tam również Twa ręka będzie mnie wiodła i podtrzyma mię Twoja prawica.”– Psalm 139:7-10 (BT)
Król Dawid napisał te słowa nie po to, by uciec przed Bogiem, lecz by świętować, że nie może tego uczynić. Ten sam psalm otwiera się tym wyznaniem:
“Panie, przenikasz i znasz mnie, Ty wiesz, kiedy siadam i wstaję. Z daleka przenikasz moje zamysły, obserwujesz moje chodzenie i mój spoczynek i znasz wszystkie moje drogi. Choć jeszcze nie ma słowa na moim języku , Ty, Panie, znasz je w całości.”– Psalm 139:1-4 (BT)
Bóg nie tylko obserwuje z oddali. Jest blisko. Jego wiedza jest intymna. Jest Bogiem, który jest zarówno tu i wszędzie, zarówno nad tobą i z tobą. Niektóre tradycje chrześcijańskie podkreślają transcendentny majestat tej prawdy, podczas gdy inne akcentują immanentną bliskość. Obie są prawdziwe i obie są biblijne.
7 wersetów biblijnych objawiających wszechwiedzenie Boga
Jeśli chcesz zakorzenić w swoim sercu tę prawdę, oto siedem fragmentów Pisma do czytania powoli, może po jednym dziennie przez tydzień. Pozwól, by każdy werset zadomowił się w twojej duszy, zanim przejdziesz dalej.
1. Zna koniec od początku.
“Ja jestem Bogiem i nie ma innego, jestem Bogiem i nie ma równego Mi. Ja obwieszczam od początku to, co nastąpi, i z prastarych czasów to, czego jeszcze nie ma.”– Izajasz 46:9-10 (BT)
2. Widzi w każdym miejscu.
“Oczy Pana są w każdym miejscu; patrzą na złych i dobrych.”– Przysłów 15:3 (BT)
3. Patrzy na serce, nie na pozory.
“Pan odrzekł Samuelowi: Nie zważaj na jego wygląd ani na wysoki wzrost, bo go odrzuciłem. Bóg nie patrzy tak jak patrzy człowiek; człowiek patrzy na to, co widoczne dla oczu, Pan natomiast patrzy na serce.”– 1 Samuela 16:7 (BT)
4. Jego wiedza jest doskonała.
“Czy znasz doskonałość obłoków, cudowne dzieła Tego, który jest doskonały w wiedzy?”– Hioba 37:16 (BT)
5. Nikt nie może się przed Nim ukryć.
“Czy może się ktoś ukryć w kryjówce, żebym go Ja nie widział? , wyrocznia Pana. Czy Ja nie wypełniam nieba i ziemi? , wyrocznia Pana.”– Jeremiasza 23:24 (BT)
6. Jego mądrość i wiedza są niezgłębione.
“O głębokości bogactw, mądrości i wiedzy Boga! Jakże niezbadane są Jego wyroki i nie do wyśledzenia Jego drogi!”– Rzymian 11:33 (BT)
7. Zna nasze myśli, zanim je sformułujemy.
“Ty wiesz, kiedy siadam i wstaję, przenikasz z daleka moje zamysły.”– Psalm 139:2 (BT)
Czytaj te słowa powoli. Módl je do Boga. Nie ma szybszego sposobu na wzrastanie w zaufaniu niż nasycanie umysłu tym, co naprawdę jest o Nim prawdziwe.
Dlaczego wszechwiedzenie Boga jest dobrą nowiną
Dla niektórych idea wszechwiedzącego Boga budzi niepokój. Jeśli Bóg widzi wszystko, widzi też to, co we mnie najgorsze. Ten lęk jest szczery, a Pismo wychodzi mu naprzeciw z łaską. Tak, Bóg widzi to, co w tobie najgorsze. Widział to zawsze. I umiłował cię na tyle, by posłać Chrystusa, zanim jeszcze zdążyłeś się oczyścić.
“Bóg zaś okazuje nam swoją miłość przez to, że Chrystus umarł za nas, gdyśmy byli jeszcze grzesznikami.”– Rzymian 5:8 (BT)
Jego wszechwiedzenie uwielbia Ewangelię. Widział każdy grzech, który kiedykolwiek popełnisz, i mimo to wybrał, aby cię zbawić. Widział każdą wątpliwość, z którą będziesz się zmagał, i przygotował odpowiedź w swoim Słowie. Widział każdy smutek, który będziesz nosił, i wyprzedził cię, by zebrać twoje łzy.
“Ty liczysz moje tułaczki; przechowaj moje łzy w swym worku , czyż nie są zapisane w Twej księdze?”– Psalm 56:8 (BT)
Tak właśnie wygląda wszechwiedzenie w rękach dobrego Ojca. Jest to czuła, uważna miłość, która niczego nie pomija i niczego nie zapomina z tego, co dla ciebie ważne.
Gdy czujesz się zapomniany
Może przechodzisz przez okres, kiedy wydaje ci się, że nikt naprawdę nie widzi tego, co nosisz. Uśmiech w pracy, energia w domu, modlitwy, których nikt nie słyszy , wszystko to kryje cichą boleść. Bóg to widzi. Wie. I nie odwrócił się. Hagar, sama na pustyni, nadała Mu imię, które pocieszało wierzących przez tysiące lat: El Roi„Bóg, który mnie widzi” (Rodzaju 16:13). Bóg, który widział ją na pustyni, widzi cię w twoim domu, na sali szpitalnej, w codziennej drodze, w twoim osamotnieniu.
Życie w świetle wszechwiedzącego Boga
Doktryna nie jest przeznaczona do pozostania w podręczniku. Ma kształtować sposób, w jaki śpisz w nocy, wychowujesz dzieci, stawiasz czoła poniedziałkowemu poranku. Jak więc wszechwiedzenie zmienia codzienne życie?
Wyzwala nas od udawania. Bóg już wie. Żadna poza nie może być utrzymana wystarczająco długo, by Go zwieść. To wyzwolenie. Możesz przyjść do Niego z nieocenzurowaną prawdą swojego serca, bo On przeczytał już każdą stronę.
Ucisza nasz lęk o przyszłość. Bóg, który ogłasza „od początku to, co nastąpi” (Izajasz 46:10), nie jest zaskoczony jutrem. Cokolwiek na ciebie czeka, On już to rozważył. Czegokolwiek się boisz, przygotował już łaskę, by temu sprostać.
Rodzi pokorę. Skoro rozumienie Boga jest niezmierzone, nasze rozumienie nie jest ostatnim słowem w żadnej sprawie. Możemy trzymać nasze opinie z otwartymi dłońmi, uważnie słuchać innych wierzących i ufać, że chrześcijanie, którzy w kwestiach drugorzędnych mają odmienne poglądy, mogą dostrzegać coś, co nam umknęło.
Pogłębia nasze uwielbienie. Świadomość, że Bóg wie wszystko i nadal nazywa nas umiłowanymi, rodzi taki rodzaj bojaźni, który zamienia się w pieśń. Pierwsi wierzący odpowiadali na tę prawdę z uwielbieniem:
“Kto bowiem poznał myśl Pana, albo kto był Jego doradcą? Lub kto Go pierwszy obdarował, aby nawzajem otrzymać odpłatę? Albowiem z Niego i przez Niego, i dla Niego jest wszystko. Jemu chwała na wieki! Amen.”– Rzymian 11:34-36 (BT)
Często zadawane pytania o wszechwiedzenie
Jaka jest różnica między wszechwiedzącym, wszechobecnym a wszechmocnym?
Te trzy słowa opisują odrębne, lecz powiązane przymioty Boga. Wszechwiedzącyoznacza znający wszystko , Bóg posiada pełną wiedzę o każdym fakcie, myśli i możliwości.
Wszechobecny oznacza obecny wszędzie naraz , Bóg nie jest ograniczony przestrzenią ani miejscem. Wszechmocny oznacza mogący wszystko , Bóg może uczynić wszystko, co jest zgodne z Jego świętą naturą. Chrześcijanie ze wszystkich tradycji potwierdzali te trzy prawdy razem jako istotne prawdy o tym, kim jest Bóg, czerpiąc je z takich fragmentów jak Psalm 139, Jeremiasza 23:24 i Hioba 42:2.
Czy to, że Bóg zna przyszłość, oznacza, że nie mamy wolnej woli?
Jest to jedno z najczęściej dyskutowanych pytań w teologii chrześcijańskiej, a pobożni wierzący odpowiadali na nie w różny sposób. Chrześcijanie z tradycji reformowanej kładą nacisk na Bożą suwerenną przedwiedzę i postanowienie, podczas gdy ci z tradycji arminiańskiej lub weslejańskiej podkreślają odpowiedzialność człowieka i prawdziwą wolność, jaką Bóg udziela swoim stworzeniom. Teolodzy katoliccy i prawosławni proponowali staranne syntezy obydwu stanowisk. To, co wszyscy chrześcijanie mają wspólne, to: Pismo Święte naucza, że Bóg naprawdę zna przyszłość i że ludzkie wybory naprawdę mają znaczenie. Jesteśmy odpowiedzialni za posłuszeństwo, nawet gdy ufamy, że Boże zamiary nie zawiodą.
Skoro Bóg już wie, o co się będę modlić, dlaczego powinienem się modlić?
To czułe pytanie, a Jezus odpowiedział na nie wprost. Powiedział: „Wie bowiem Ojciec wasz, czego wam potrzeba, wpierw zanim Go poprosicie” (Mateusz 6:8) , a następnie nauczył swoich uczniów, by i tak się modlili. Modlitwa nie jest informowaniem Boga o brakujących Mu wiadomościach. Jest rozmową dziecka z Ojcem, środkiem, przez który Bóg wzmacnia naszą wiarę, kształtuje nasze pragnienia i zaprasza nas do uczestnictwa w Jego dziele. Wszechwiedzenie Boga nie jest powodem, by przestać się modlić; jest właśnie powodem, dla którego modlitwa jest bezpieczna. On już wie , i nadal chce to od ciebie usłyszeć.
Czy Bóg zna moje myśli, nawet gdy ich nie wypowiadam?
Tak. Pismo Święte jasno stwierdza, że Bóg zna każdą myśl, motyw i wewnętrzne poruszenie serca. „Choć jeszcze nie ma słowa na moim języku , Ty, Panie, znasz je w całości” (Psalm 139:4). A Hebrajczyków 4:12 mówi, że Słowo Boże jest „zdolne osądzić pragnienia i myśli serca”. Może to być krępujące, lecz dla chrześcijanina jest to głęboko pocieszające. Bóg, który już zna to, co w tobie najgorsze, jest tym samym Bogiem, który przyjął cię w Chrystusie. Możesz modlić się bez odgrywania roli.
Jak ograniczeni ludzie mogą rozumieć wiedzę nieskończonego Boga?
Szczera odpowiedź brzmi: nie możemy , nie w pełni. Rzymian 11:33 wyznaje: „Jakże niezbadane są Jego wyroki i nie do wyśledzenia Jego drogi!” Możemy wiedzieć, że
Bóg jest wszechwiedzący, bo mówi nam o tym Pismo Święte, i możemy wzrastać w rozumieniu tego, co to oznacza, ale nigdy nie wyczerpiemy głębi Jego wiedzy. To jest część cudowności. Bóg, którego moglibyśmy w pełni pojąć, nie byłby zbyt wielkim Bogiem. Jesteśmy zaproszeni, by ufać temu, czego nie możemy prześledzić, i spoczywać w Tym, którego rozumienie jest, jak napisał psalmista, niezmierzone.
Gdziekolwiek czytasz te słowa, czy w cichym porannym fotelu, czy w bezsenną noc, pozwól, by ta prawda otuliła cię jak ciepły koc: Bóg zna cię całkowicie i nadal cię kocha. Nie ma żadnej części twojego życia, której przeoczył, żadnej modlitwy, której nie wysłuchał, żadnej łzy, której nie policzył. Co zmieniłoby się dziś, gdybyś żył tak, jakby to naprawdę było prawdą? Weź chwilę teraz, by przynieść Mu to, co zamierzałeś nieść sam. On już wie. Czekał, aż przyjdziesz.
Pytania, które zadają ludzie
Jaka jest różnica między wszechwiedzącym, wszechobecnym a wszechmocnym?
Te trzy słowa opisują odrębne, lecz powiązane przymioty Boga. Wszechwiedzący oznacza znający wszystko, czyli Bóg posiada pełną wiedzę o każdym fakcie, myśli i możliwości. Wszechobecny oznacza obecny wszędzie naraz, co znaczy, że Bóg nie jest ograniczony przestrzenią ani miejscem. Wszechmocny oznacza mogący wszystko, czyli Bóg może uczynić wszystko, co jest zgodne z Jego świętą naturą. Chrześcijanie ze wszystkich tradycji potwierdzali te trzy prawdy razem, czerpiąc je z takich fragmentów jak Psalm 139, Jeremiasza 23:24 i Hioba 42:2.
Czy to, że Bóg zna przyszłość, oznacza, że nie mamy wolnej woli?
Jest to jedno z najczęściej dyskutowanych pytań w teologii chrześcijańskiej, a pobożni wierzący odpowiadali na nie w różny sposób. Chrześcijanie z tradycji reformowanej kładą nacisk na Bożą suwerenną przedwiedzę i postanowienie, podczas gdy ci z tradycji arminiańskiej lub weslejańskiej podkreślają odpowiedzialność człowieka i prawdziwą wolność, jaką Bóg udziela swoim stworzeniom. Teolodzy katoliccy i prawosławni proponowali staranne syntezy obydwu stanowisk. To, co wszyscy chrześcijanie mają wspólne, to: Pismo Święte naucza, że Bóg naprawdę zna przyszłość i że ludzkie wybory naprawdę mają znaczenie. Jesteśmy odpowiedzialni za posłuszeństwo, nawet gdy ufamy, że Boże zamiary nie zawiodą.
Skoro Bóg już wie, o co się będę modlić, dlaczego powinienem się modlić?
To czułe pytanie, a Jezus odpowiedział na nie wprost. Powiedział: „Wie bowiem Ojciec wasz, czego wam potrzeba, wpierw zanim Go poprosicie” (Mateusz 6:8), a następnie nauczył swoich uczniów, by i tak się modlili. Modlitwa jest rozmową dziecka z Ojcem, środkiem, przez który Bóg wzmacnia naszą wiarę, kształtuje nasze pragnienia i daje nam udział w swoim dziele. Wszechwiedzenie Boga nie jest powodem, by przestać się modlić; jest powodem, dla którego modlitwa jest bezpieczna. On już wie i nadal chce to od ciebie usłyszeć.
Czy Bóg zna moje myśli, nawet gdy ich nie wypowiadam?
Tak. Pismo Święte jasno stwierdza, że Bóg zna każdą myśl, motyw i wewnętrzne poruszenie serca. „Choć jeszcze nie ma słowa na moim języku , Ty, Panie, znasz je w całości” (Psalm 139:4). A Hebrajczyków 4:12 mówi, że Słowo Boże jest „zdolne osądzić pragnienia i myśli serca”. Może to być krępujące, lecz dla chrześcijanina jest to pocieszające. Bóg, który już zna to, co w tobie najgorsze, jest tym samym Bogiem, który przyjął cię w Chrystusie. Możesz modlić się bez odgrywania roli.
Jak ograniczeni ludzie mogą rozumieć wiedzę nieskończonego Boga?
Szczera odpowiedź brzmi: nie możemy w pełni zrozumieć Boga. Rzymian 11:33 wyznaje: „Jakże niezbadane są Jego wyroki i nie do wyśledzenia Jego drogi!” Możemy wiedzieć, że Bóg jest wszechwiedzący, bo mówi nam o tym Pismo Święte, i możemy wzrastać w rozumieniu tego, co to oznacza, ale nigdy nie wyczerpiemy głębi Jego wiedzy. To jest część cudowności. Bóg, którego moglibyśmy w pełni pojąć, nie byłby zbyt wielkim Bogiem. Jesteśmy wezwani, by ufać temu, czego nie możemy prześledzić, i spoczywać w Tym, którego rozumienie jest, jak napisał psalmista, niezmierzone.