Dlaczego Jezus został ukrzyżowany? Biblijny powód Jego śmierci

Jezus został ukrzyżowany, aby wypełnić Boży plan zbawienia dla nas. Jego śmierć nie była tragicznym wypadkiem ani zwykłą historyczną niesprawiedliwością. Był to święty zamysł Boga, przepowiedziany przez proroków i wykonany ludzkimi rękami, aby grzeszni ludzie mogli zostać pojednani ze świętym Bogiem.

Dlaczego Jezus musiał umrzeć?

Powód, dla którego Jezus musiał umrzeć, przewija się przez całą Biblię i zaczyna się od problemu, który wszyscy dzielimy: grzechu. Od początku Bóg stworzył ludzkość do bliskiej społeczności z Nim. Ale kiedy grzech wszedł na świat, ta relacja została zerwana. Pismo mówi to jasno: grzech przynosi śmierć, zarówno śmierć fizyczną, jak i oddzielenie od Boga.

Albowiem zapłatą za grzech jest śmierć, ale darem łaski Bożej jest życie wieczne w Chrystusie Jezusie, naszym Panu.

— Rzymian 6:23

Ponieważ Bóg jest doskonale święty i sprawiedliwy, nie może ignorować grzechu. Sprawiedliwość domaga się zapłaty. Jednak serce Boga jest pełne miłości do ludzi, których stworzył. Dlatego Bóg nie zostawił nas na śmierć, którą zasłużyliśmy. Zapewnił zastępcę – kogoś, kto zajmie nasze miejsce i poniesie karę, na którą zasłużyliśmy. Tym zastępcą był Jego własny Syn, Jezus Chrystus.

Lecz Bóg okazuje swoją miłość do nas przez to, że gdy byliśmy jeszcze grzesznikami, Chrystus umarł za nas.

— Rzymian 5:8

Śmierć Jezusa nie była spontanicznym pomysłem ani tragicznym błędem. Była właśnie powodem, dla którego przyszedł. Na krzyżu spotkały się Boża sprawiedliwość i miłość. Jezus, który nie znał grzechu, wziął na siebie cały ciężar ludzkiego buntu, abyśmy mogli zostać naprawieni w relacji z Bogiem. To jest serce ewangelii: bezgrzeszny Zbawiciel umierający w miejsce grzeszników.

Tego, który nie znał grzechu, dla nas uczynił grzechem, abyśmy w nim stali się sprawiedliwością Bożą.

— 2 Koryntian 5:21

Jaka była rola Rzymian?

W Ewangeliach rząd rzymski odgrywa kluczową rolę w ukrzyżowaniu. Poncjusz Piłat, rzymski namiestnik, ostatecznie skazał Jezusa na śmierć, a rzymscy żołnierze wykonali egzekucję. Jednak Biblia łączy dwie prawdy: ci ludzcy władcy działali swobodnie, a Bóg użył ich działań, aby zrealizować swój plan.

Gdy żydowscy przywódcy przyprowadzili Jezusa przed Piłata, namiestnik przesłuchał go i publicznie oświadczył: "Ja w tym człowieku nie znajduję żadnej winy" (J 18,38). Jednak pod presją tłumu i w obawie o własną pozycję, Piłat wydał Jezusa na śmierć przez ukrzyżowanie. Jezus wyraźnie powiedział, że władza Piłata nie była ostateczna.

Wtedy Piłat zapytał go: "Nie mówisz do mnie? Czy nie wiesz, że mam władzę uwolnić cię i mam władzę ukrzyżować cię?" Jezus odpowiedział: "Nie miałbyś żadnej władzy nade mną, gdyby ci nie była dana z góry. Dlatego większy grzech ma ten, który mnie tobie wydał."

— Jana 19:10-11

Później Piotr głosił, że Rzymianie działali z złymi zamiarami, a jednak wypełniali Boży większy zamysł. Ludzkie ręce dokonały strasznego czynu, ale Bóg działał przez to wszystko.

Tego, wydanego zgodnie z postanowionym planem i przedwiedzą Boga, wzięliście i rękami bezbożnych ukrzyżowaliście i zabiliście.

— Dzieje Apostolskie 2:23

Tak więc Rzymianie nie byli tylko biernymi obserwatorami; byli narzędziami w Bożym planie. Ich metoda, ukrzyżowanie, była brutalną publiczną egzekucją zarezerwowaną dla najgorszych przestępców. Jednak Bóg użył nawet tej okrutnej praktyki, aby ukazać ciężar przekleństwa.

Chrystus wykupił nas z przekleństwa prawa, stając się za nas przekleństwem, gdyż napisano: "Przeklęty każdy, kto wisi na drzewie",

— Galatów 3:13

Co mieli z tym wspólnego żydowscy przywódcy?

Przywódcy religijni za czasów Jezusa – arcykapłani, uczeni w Piśmie i faryzeusze – byli główną ludzką siłą stojącą za Jego aresztowaniem i procesem. Widzieli w Jezusie zagrożenie dla swoich wpływów, swoich tradycji i kruchego pokoju, jaki mieli z Rzymem. Ewangelie ukazują ich narastającą wrogość i zdecydowany spisek, aby Go zabić.

Arcykapłani i uczeni w Piśmie szukali sposobu, aby Go zabić, ponieważ bali się ludu.

— Łukasza 22:2

Podczas procesu Jezusa przed arcykapłanem Kajfaszem przywódcy oskarżyli Go o bluźnierstwo, gdy wyznał, że jest Mesjaszem, Synem Bożym. W ich oczach było to przestępstwo zasługujące na śmierć.

Wtedy arcykapłan rozdarł swoje szaty, mówiąc: "Zbluźnił! Po co nam jeszcze świadkowie? Oto teraz słyszeliście jego bluźnierstwo. Co myślicie?" Oni odpowiedzieli: "Zasługuje na śmierć!"

— Mateusza 26:65-66

Jednak nawet ich spisek został włączony w Bożą historię odkupienia. Kajfasz wypowiedział nawet proroczą prawdę, nie zdając sobie z tego sprawy, gdy powiedział, że lepiej, aby jeden człowiek umarł za naród, niż żeby cały naród zginął (J 11,50). Ewangelista Jan dodał ten wyjaśniający komentarz:

A tego nie powiedział sam z siebie, ale będąc najwyższym kapłanem w tym roku, prorokował, że Jezus miał umrzeć za naród, a nie tylko za naród, ale także, aby rozproszone dzieci Boże zgromadzić w jedno.

— Jana 11:51-52

Ważne jest, by zauważyć, że Pismo Święte przypisuje winę konkretnym przywódcom i podburzonemu tłumowi, a nie całemu narodowi żydowskiemu. Sam Jezus modlił się o ich przebaczenie nawet z krzyża: "Ojcze, przebacz im, bo nie wiedzą, co czynią" (Łk 23,34). Kościół pierwotny obejmował wielu żydowskich wierzących, a apostoł Paweł podkreślał, że Bóg nie odrzucił swego wybranego ludu. Ukrzyżowanie nie było konfliktem między religiami. Było wypełnieniemem Bożego planu poprzez grzeszne wybory wielu ludzi.

Jak śmierć Jezusa wypełniła proroctwa Starego Testamentu?

Gdyby śmierć Jezusa zaskoczyła Boga, Stary Testament nie mówiłby o niej tak często. Od Księgi Rodzaju do Malachiasza Duch Święty dawał obietnice, obrazy i przepowiednie, które wszystkie wskazują na cierpienie i śmierć nadchodzącego Odkupiciela.

Najbardziej wyrazisty proroczy portret znajduje się w fragmencie o "Cierpiącym Słudze" z Księgi Izajasza. Napisany ponad siedemset lat przed Chrystusem, opisuje Tego, który miał być przebity i zmiażdżony za grzechy nie swoje.

Lecz on był przebity za nasze grzechy, zmiażdżony za nasze nieprawości. Kara, która dla nas była źródłem pokoju, spoczęła na nim, a jego ranami jesteśmy uleczeni.

— Izajasza 53:5

Psalmy podają uderzająco szczegółowe informacje. Psalm 22, napisany przez Dawida wieki przed wynalezieniem ukrzyżowania, opisuje tortury, szyderstwo i przebicie, które odpowiadają ukrzyżowaniu.

Bo psy mnie otoczyły, otoczyło mnie zgromadzenie złoczyńców; przebili moje ręce i nogi. Mogę policzyć wszystkie moje kości; oni patrzą i przyglądają się. Dzielą między siebie moje szaty, a o moją tunikę rzucają losy.

— Psalmów 22:16-18

Poza bezpośrednimi przepowiedniami, starotestamentowy system ofiarniczy wskazywał na ostateczną ofiarę. Baranek paschalny, którego krew ocaliła Izrael od śmierci, wskazywał na Jezusa. Jan Chrzciciel ogłosił to otwarcie, gdy ujrzał zbliżającego się Jezusa:

Następnego dnia zobaczył Jezusa przychodzącego do niego i powiedział: "Oto Baranek Boży, który gładzi grzech świata."

— Jana 1:29

Apostoł Paweł jasno połączył kropki dla wierzących: "Chrystus, nasza Pascha, został ofiarowany" (1 Koryntian 5,7). Po zmartwychwstaniu Jezus wyjaśnił swoim uczniom, że wszystko, co było o Nim napisane w Prawie Mojżesza, u Proroków i w Psalmach, musiało się wypełnić (Łk 24,44). Jego śmierć nie była odstępstwem od planu – była jego centrum.

Co ukrzyżowanie oznacza dla nas dzisiaj?

Ukrzyżowanie to znacznie więcej niż wydarzenie z odległej przeszłości. To żywe źródło nadziei, uzdrowienia i nowej tożsamości. Gdy Jezus umarł na krzyżu, dokończył wszystkiego, co było potrzebne do naszego zbawienia. Oto pięć życiodajnych darów, które ukrzyżowanie zapewnia każdemu, kto Mu ufa:

1. Całkowite przebaczenie grzechów – Nasz dług został przybity do krzyża.

I was, gdy byliście umarli w grzechach i w nieobrzezaniu waszego ciała, ożywił razem z nim, przebaczając wam wszystkie grzechy, przekreślając obciążający nas list dłużny, który był przeciwko nam, i usunął go, przybijając go do krzyża.

— Kolosan 2:13-14

2. Pojednanie z Bogiem – Mur wrogości między Bogiem a ludzkością został zburzony.

A wszystko to pochodzi od Boga, który pojednał nas ze sobą przez Jezusa Chrystusa i powierzył nam służbę pojednania; to znaczy, że Bóg w Chrystusie świat pojednał ze sobą, nie poczytując im ich grzechów, i w nas złożył słowo pojednania.

— 2 Koryntian 5:18-19

3. Uzdrowienie i odnowienie – Rany Jezusa przynoszą uzdrowienie w najgłębszym zranieniu.

On sam poniósł nasze grzechy na swoim ciele na drzewo, abyśmy, umarłszy dla grzechów, żyli dla sprawiedliwości; jego ranami zostaliście uzdrowieni.

— 1 Piotra 2:24

4. Zwycięstwo nad grzechem i śmiercią – Krzyż złamał władzę grzechu, abyśmy mogli żyć nowym życiem.

Wiedząc to, że nasz stary człowiek został z nim ukrzyżowany, aby grzeszne ciało zostało unicestwione, abyśmy już więcej nie służyli grzechowi.

— Rzymian 6:6

5. Przyjęcie do rodziny Bożej – Z powodu krzyża jesteśmy nie tylko przebaczeni, ale stajemy się dziećmi Bożymi.

Lecz gdy nadeszła pełnia czasu, Bóg posłał swego Syna, narodzonego z niewiasty, narodzonego pod prawem, aby wykupił tych, którzy byli pod prawem, abyśmy mogli otrzymać przybranie za synów.

— Galatów 4:4-5

To nie są tylko teologiczne idee. To podstawa chrześcijańskiej nadziei. Ponieważ Jezus został ukrzyżowany, wina została usunięta, nasza relacja z Bogiem została przywrócona, a życie wieczne jest darmo oferowane.

Dlaczego wybrano właśnie ukrzyżowanie?

Niektórzy zastanawiają się, dlaczego Bóg pozwolił na tak brutalną i haniebną śmierć swojego Syna. Czy zbawienie nie mogło przyjść w mniej przerażający sposób? Pismo Święte pokazuje, że forma śmierci Jezusa była częścią Bożego zamysłu, a nie przypadkowym nieszczęściem. Ukrzyżowanie było zarówno najniższym punktem ludzkiego okrucieństwa, jak i najwyższym przejawem boskiej miłości.

Po pierwsze, ukrzyżowanie niosło ze sobą przekleństwo w świetle prawa żydowskiego. Powtórzonego Prawa 21,23 mówiło, że każdy powieszony na drzewie jest przeklęty przez Boga. W swojej śmierci Jezus dobrowolnie wszedł w to przekleństwo, nie za swój grzech, ale za nasz. Stając się za nas przekleństwem, zdjął przekleństwo prawa z każdego, kto wierzy.

Chrystus wykupił nas z przekleństwa prawa, stając się za nas przekleństwem, gdyż napisano: "Przeklęty każdy, kto wisi na drzewie",

— Galatów 3:13

Po drugie, fizyczne okropności krzyża – gwoździe w rękach i nogach, publiczny wstyd, pragnienie i szyderstwo – wypełniły szczegółowo Pismo. Jak pokazuje Psalm 22, przebicie, dzielenie szat i drwiny znalazły swoje odbicie na Golgocie. Ukrzyżowanie nie było Bożym pomysłem na poczekaniu – było wypełnieniem Jego proroctwa.

Wreszcie, krzyż obnażył i pokonał moce ciemności. To, co wyglądało jak tragiczna porażka, było w rzeczywistości kosmicznym triumfem. Na krzyżu Jezus rozbroił duchowych zwierzchników i władze oraz wystawił je na publiczny pokaz.

I rozbroiwszy zwierzchności i władze, jawnie je pokazał, triumfując nad nimi na krzyżu.

— Kolosan 2:15

Dlatego krzyż stał się dla chrześcijan najbardziej ukochanym symbolem nadziei i zwycięstwa. Haniebne narzędzie śmierci stało się tronem łaski. Bóg wziął to, co najgorsze, co zło mogło uczynić, i obrócił to w największe dobro, jakie świat kiedykolwiek poznał.

Jezus został ukrzyżowany za ciebie – aby wziąć na siebie karę, na którą zasłużyłeś, i otworzyć ci drogę do poznania Boga jako swojego Ojca. Jeśli nigdy nie zaufałeś Jego dokonanemu dziełu na krzyżu, dziś jest ten dzień. Jego śmierć w pełni zapłaciła za twoje grzechy, a Jego zmartwychwstanie oferuje ci nowe życie. Zwróć się do Niego w modlitwie, wyznaj swoją potrzebę Jego przebaczenia i przyjmij pokój, który tylko On może dać. Jeśli już naśladujesz Jezusa, niech ta głęboka prawda przyciągnie cię bliżej Tego, który cię umiłował i wydał samego siebie za ciebie.

Pytania, które zadają ludzie